و از برخورد آنها جلوگيرى كردند . محرك اينان ، چنان كه ميدانيم نوعدوستى و نگرانى از نتيجهء كار بود . درعينحال تقاضاى مردان دورانديش ، بويژه اردبيليان ساكن شهرهاى ديگر نيز آنها را بيشازپيش بدين كار تشويق مينمود . ما براى نمونه تلگرام مورخ 28 حوت ( اسفند ) 1336 قمرى گروهى از تجار اردبيلى ساكن رشت را كه بشمارهء 408 مخابره گرديده است ذيلا نقل مينمائيم :
« از رشت باردبيل توسط ميرزا عباس . ميرزا بيوك آقا . مقام محترم كميتهء دموكرات . اگر تير و تفنگ در اردبيل خالى شود براى عموم مايهء بدبختى ، و ندامت آن جبرانپذير نخواهد شد . متضرعانه از ذوات محترم استدعا داريم از اين بدبختى ، كه عموم را بخطر دچار مينمايد جلوگيرى ، و باعث بدبختى مردم را بنام ملتخواهى پايمال فرمايند .
تجار اردبيل مقيمين رشت اقل ميرزا يوف ، اقل حاج يوسف ، اقل مير كاظم - مشيرى ، اقل التجار اسمعيلى ، اقل التجار عبد اللّه ، اقل التجار محمد رضا ، اقل التجار هاشم صدرزاده ، اقل آقا بالا ، اقل حاج بابا احدى ، اقل التجار محسن اوف ، محمد على ، احمدزاده ، حسينقلى اسد اوف » .
جنگ حاج بابا خان و امير السلطنه حكمران اردبيل
صد حيف كه تلاش و كوشش اشخاص بيطرف براى آشتى دادن متخاصمين به جائى نرسيد و همانروز عيد نوروز ، نزديك ظهر جنگ شروع گرديد . در يكطرف امير السلطنه و قره - مختار و ميرزا ابراهيم ارباب و ديگر يارانش باتفاق يورتچىها و قوجهبيگلوها ، و در طرف ديگر حاج بابا خان با مجاهدان و طايفهء فولادلو دست بسلاح بردند و چهار شبانهروز جنگ كردند . كسانى از طرفين و سكنهء شهر كشته شدند و جمع معتنابهى زخمى گرديدند . در پايان كارزار نيروى امير السلطنه فائق آمد و فولادلوها شهر را تخليه كردند و حاج بابا خان هم بقريهء آغبلاق عقب نشست و در آنجا نشيمن نمود .
امير السلطنه با فتح و فيروزى از خانهء امير ناصر به نارين قلعه درآمد و در آنجا