و مشاهدهء تسليم يورتچيان در خود تاب مقاومت و استقامت نديده به يورتچى آمده تسليم گرديد . عموم خوانين خلخال و فولادلو و يورتچى دستبسته با يك افتضاح فوقالعاده به شهر وارد گرديدند » .
خود يپرم خان در اينمورد تلگرافى بتهران مخابره كرده و روزنامهء شرق در شمارهء 17 مورخ 18 ربيع الثانى 1328 آن را چنين درج نموده است : « از اردبيل دوازدهم حركت كرديم رو بخلخال كه همه اشرار آنجا جمع بودند ولى نصر اللّه خان يورتچى و حسينعليخان فولادلو و امير عشاير و تمام ساير خوانين تسليم شدند . امروز پانزدهم سه بغروب مانده الحمد للّه همه سلامت وارد اردبيل شديم . يفرم » .
ورود اردو باردبيل
روز يكشنبه چهارم ارديبهشت 1289 ( 15 ربيع الثانى 1328 قمرى ) از روزهاى ديدنى و باشكوه اردبيل بود . در آن روز سپاه فاتح دولت مركزى در ميان پرشورترين استقبال مردم وارد شهر شد و چند تن از كسانى را ، كه ششماه پيش بسان جباران خونخوار ، هستى آنها را بر باد داده بودند بذلت و اسارت باردبيل آورد و در زندان قلعهاى ، كه اينان و رحيمخان گروهى از مردم بيگناه را در آن به بند كشيده بودند ، محبوس ساخت . زن و مرد ، پير و جوان ، بزرگ و كوچك همه و همه به پيشواز آمده با كف زدن و هلهله مقدم سربازان وطن را استقبال كردند و عاليترين احساسات خود را نثار قدوم آنان نمودند . درعينحال سردستههاى غارتگران را نيز از لعن و طعن و پرتاب سنگ و حتى آب دهان معاف نداشتند .
آن روز شهر يك مكتب زنده براى يك درس آموزنده بود . چه در آن لحظه مالهاى بغارت رفته و چپاول تاراجگران در ياد نبود بلكه يكپارچه احساسات پاك و صميمانهاى بود كه از اعماق وجود هركس براى عرضه به پيشگاه وطن ، بدان شكل ظهور و بروز ميكرد و باحترام مليت و قوميت ، خاكپاى سربازان در مقابل ديدگان سالداتهاى روس توتياى چشم مردم قرار ميگرفت . آرى وطن عزيزترين و گرانمايهترين عامل اجتماعى براى وطندوستان است و مردم اردبيل در هردوره و زمانى ، از سختترين امتحانى در اينباره ، سرفراز و موفق بيرون آمدهاند .