در تهران اقامت گزيد . در حين اقامت در تهران كه مقارن به توپ بستن مجلس از طرف محمد على شاه قاجار بود با عمل مستبدانه وى به مخالفت برخاست و از جانب شاه تهديد به قتل شد . شيخ در نجف مقر مرحوم آخوند ملا محمد كاظم خراسانى بوده است . آقاى احمد امير شاهى از قول ايشان نقل مىكند كه وقتى پدرش نوشتهاى در فقه را به حضور آخوند خراسانى ارائه مىدهد ، وى پس از ملاحظهء آن اظهار مىدارد « آنچه من خواستهام تو بهتر از من نوشتهاى . » سپس او را مىبوسد و مىگويد « اجازه مىدهى اين نظر را در كفاية الاصول بيفزايم ؟ » مرحوم شيخ در قوچان در امور شرعى ، حكومت و قضاوت داشت و حدود شرعى را جارى مىكرد .
معظم له از فحول دانشمندان و داراى خطى زيبا بود ، حوزهء درسش بسيار منظم بود و شاگردان برجسته و ممتازى در محضر وى درس فقه و اصول مىآموختند . حجة الاسلام آقاى حاج شيخ محمد تقى رئيسى از جمله شاگردان وى بوده است .
نقل مىكنند كه مرحوم آقا نجفى قوچانى دربارهء ايشان گفته است « من تعجب مىكنم در دورهء حاج شيخ محمد كبير ، چرا آقا سيد ابو الحسن اصفهانى مرجع واقع مىشود . » و سپس مىافزايد « نمىدانم چه سرى است كه هركس با سيد ( مقصود آقا سيد ابو الحسن رضوان اللّه عليه است ) طرف مىشود ، مىميرد . بارها مىخواهم رسالهء سيد را حاشيه بزنم ، مىترسم از بين بروم . »
مرحوم شيخ محمد كبير نسبت به آخوند ملا اسماعيل ، اولين معلمش ، نهايت احترام را داشت . هروقت نوشتهاى از قريهء چرى مىرسيد ، نامه را روى چشم مىگذاشت و احتراما او را پدر روحانى خود مىخواند .
از مرحوم شيخ ، كتابى در اصول فقه باقىمانده كه به چاپ نرسيده است ، از مرحوم شيخ محمد شش پسر و هفت حجة الاسلام آقاى حاج شيخ محمد كبير
اتركنامه ( تاريخ جامع قوچان ) ( فارسى ) — صفحة 366
مساهمون: رمضانعلى شاكرى
ص٣٦٦