عطريات و گلاب قوچان
گلاب قوچان بيش از گلاب قمصر كاشان ، عطر و جلوه داشته است . « در زمان حكمرانى امير حسين خان شجاع الدوله غلامرضا بيگ فراشباشى و كلانتر - كه مرد بسيار با سليقه و تميزى بود - در موقع عرق كشيدن يعنى اول تموز كه رياحين و گلها در باغ و راغ در حالت شكفتن و دانه بستن بودند از كوه و دشت ، انواع و اقسام گياههاى معطر را به حكم امير براى كلانتر مىآوردند .
گل سرخ تمام باغهاى اطراف شهر كهنه ( قوچان عتيق ) در اختيار كلانتر بود ، روزى هزار تا دو هزار نفر عمله ، قبل از آفتاب بايد گل جمع مىكردند كه آفتاب رنگ گلها را نديده باشد . به اين تفصيل آورده و در ميان تالارى پر كرده ، برگهاى گلها را دو آتشه گلاب كشيده دوباره آن گلاب را هميشه روى گلها ريخته ديگر مثقالى آب به كار نبرده ، باقى عطريات هم از اين قرار بود .
مظفر الدين شاه ، سال بعد از جلوس بر تخت سلطنت ايران ، از وزراى دربار تعريف گلاب قوچان را شنيده ، تلگراف به مرحوم محمد ناصر خان شجاع الدوله پسر امير حسين خان كه زادهء سليقه و تربيت يافتهء فريدون بودند ، نموده با پست خواسته بودند .
با اينكه مايعات با پست قدغن است به وسيلهء جواب تلگرافى « ده بطرى در يك جعبه قبول » و از شهر تازه ( قوچان جديد ) حمل دار الخلافه گرديد . » « 1 »
استعداد كشاورزى قوچان
دكتر تقى بهرامى در كتاب جغرافياى كشاورزى ايران « 2 » مىنويسد : « . . . غلات بهطور عموم ، و نباتات روغنى از قبيل منداب ، كنجد و كرچك به خوبى به عمل مىآيد . قوچان داراى
هامش
( 1 ) . افشار قوچانى ، على اكبر . تاريخ خطى قوچان قديم ، ص 145 .
( 2 ) . بهرامى ، تقى . جغرافياى كشاورزى ايران ، تهران ، دانشگاه تهران ، 1333 ، ص 302 .