زمان تعدادشان هم كم نبود ، بسرعت تعقيب و به چنگال دژخيمان گرفتار مىگرديدند و كسى هم از سرنوشت آنان آگاه نمىشد .
مبارزات ملت مسلمان ايران با داشتن ريشههاى تاريخى ، سرانجام در خرداد 42 با قيام همه جانبهء مردم ، به رهبرى آيت اللّه العظمى امام خمينى علنى گرديد .
سال 1356 ش . سال شكوفايى انقلاب و استمرار حركت مردم گرديد و چهرهء اجتماعى شهرهاى ايران را دگرگون ساخت ، بالطبع شهر قوچان نيز از اين قاعده مستثنا نبود .
اولين تظاهرات علنى و خيابانى مردم قوچان عليه رژيم پهلوى در روز 24 مهرماه 57 به مناسبت برگزارى چهلمين روز شهداى 17 شهريور 57 ( جمعهء سياه تهران ) انجام گرديد . در اينروز مردم مغازهها را تعطيل كرده و در مسجد جامع عوضيه اجتماع نمودند و به استماع سخنرانى پرداختند . در پايان سخنرانى ، مردم ، دانشآموزان و روحانيون ، در حين راهپيمايى ، عليه مظالم رژيم چنين شعار مىدادند :
مردم به ما ملحق شويد * شهيد راه حق شويد
نصر من اللّه و فتح قريب ؛ درود بر خمينى ؛ استقلال ، آزادى ، حكومت اسلامى ؛ تا خون در رگ ماست خمينى رهبر ماست ؛ معلم ، به پا خيز محصلت كشته شد .
هنگام شعار دادن مرتبا تماشاچيان به تظاهركنندگان مىپيوستند . در حين راهپيمايى ، يك نفر از مبارزان در رابطه با وقايع خونين 17 شهريور تهران و جنايات شاه براى مردم سخنرانى كرد . در اين موقع رئيس شهربانى با بلندگو به مردم اخطار كرد كه متفرق شوند ، و چون راهپيمايان اعتنايى نكردند ، سربازان و پليس رژيم با تعقيب و تهديد با اسلحه مردم را متفرق ساختند .
چند روز بعد ، دانشآموزان دانشسراى مقدماتى با تعطيل دانشسرا دست به تظاهرات زدند و ساير دانشآموزان دبيرستانها با گروهى از مردم و كسبه و روحانيون به آنان پيوستند و هر آن بر تعداد جمعيت افزوده مىشد . سخنرانان بر سر چهارراهها به سخنرانى مىپرداختند و مردم با دادن شعار ، اعتراض خود را نسبت به دستگاه حاكم ، نشان مىدادند .