شهر درهم كوبيد . تنها قسمت غرب و جنوب غربى شهر خرابى قابل توجهى نداشت و منازل اطراف خيابان « يادبود » ، واقع در منطقهء نظامى ، از حادثهء سيل در امان ماند .
آب سيل كه سطح ميلانهاى « 1 » شهر و منازل را تا ارتفاع يك متر فراگرفته بود ، همراه خود ستونهاى چوبى و بشكههاى قير و نفت و عدلهاى پنبه و حتى ماشينهاى سوارى كوچك و اجساد حيوانات را مىغلتاند ، و مردم براى نجات خود روى ديوارها و بالاى درختها مستقر شده بودند و پيوسته بر وحشتشان افزوده مىشد . شهر نيز به سبب نداشتن برق و آب آشاميدنى وضع غير عادى داشت . به دستور اولياى امور نيروهاى نظامى و انتظامى شهر با خودروهاى سنگين وارد عمل شدند و بسرعت مردم را از ميان سيل نجات داده به مساجد و مدارس و تأسيسات دولتى و قسمتى از پادگان شهر منتقل كردند . جريان سيل بعد از چهار ساعت تدريجا كاهش يافت ، ولى روز بعد هنوز هم خيابانهاى مسير سيل پر از آب بود و مردم در حال پريشانى و اضطراب دنبال كسان و افراد خانواده و اثاث خود كه ناپديد شده بود در خرابهها و منازل فروريختهشان جستوجو مىكردند . صحنهها عموما دلخراش و رقتآور بود .
روز دوم حادثه ، از طرف جمعيت شير و خورشيد سابق در محلههاى آسيب ديده چادر نصب شد . حدود 570 دستگاه چادر نيز در كوى ارتش نصب گرديد و بعدا در زمين پارك شهر ، اردوگاه آسيبديدگان ايجاد كردند و سيلزدگان را به چادرهاى اردوگاه منتقل نمودند . شهر در اين موقع آب آشاميدنى نداشت زيرا منبع آب بر اثر سيل صدمه ديده بود و كمتر چاه آبى بود كه سالم مانده باشد . به همين سبب از روز دوم ، جمعيت شير و خورشيد سابق و ارتش و مهمتر از همه مردم مشهد و ساير شهرها كه از واقعه مطلع شده بودند آزوقه و لوازم اوليه را بسرعت بين سيلزدگان توزيع كردند . از روز چهارم با فعاليت مسئولان امر ، آب و برق شهر داير گرديد و يك هفته بعد بازار و دكاكين شهر تدريجا باز و داد و ستد مردم مجددا آغاز گرديد . جمعيتهاى ملى و امدادى در جامع عوضيه قوچان تمركز پيدا كرد و زير نظر آيت اللّه حاج شيخ ذبيح اللّه قوچانى فعاليت و اقدامات امدادى خود را بسرعت شروع كرد .
هامش
( 1 ) . خيابانهاى متقاطع .