زمانى كه به سيمكان رسيدم ، حاجى ميرزا عبد اللّه خان « 1 » و حاجى ميرزا جعفر خان - ولدان حاجى ميرزا محمّد قلى - كه از جمله اعيان و اشراف شيرازند و به جلالت شأن ، از اقران ، ممتاز ؛ خصوص ، حاجى ميرزا عبد اللّه خان مذكور كه به كمالات صورى و معنوى ، بىانباز است و در آن بلوك ، فرمانروايى دارد و خود نيز صاحب مزارع و بساتين است . از ورود فقير مطّلع گرديده ، به عمارتى كه در آنجا بنياد نهاده ، دعوتم فرمود . نهايت زحمت را در پذيرايى تحمّل نمود . به خدمت ايشان ، روزى به شب و شبى به روز آوردم ؛ پس از آنجا نيز ، 5 فرسخ آمدم تا ميمند « 2 » .
ميمند ( 19 )
قصبهاى است نيز از فارس . ميان مشرق و جنوب شيراز واقع است ، به مسافت [ 110
f
] 18 فرسنگ ؛ حاصلش ، غلّه و برنج و ميوههاى بسيار نيكو و انگورش ، موفور است - خصوص بادام و گل سرخ گلابش به عالم مشهور - آنجا را تاشى « 3 » خاتون - مادر شاه شيخ ابو اسحق بن محمود شاه كه مالك بوده - وقف نمود بر بقعهء متبرّكهء سيّد امير احمد بن موسى - عليهما السّلام - معروف به شاهچراغ .
شاه ابو اسحق : همان است كه خواجه حافظ شيرازى او را مدح گفته و در غزلى گويد :
راستى خاتم فيروزهء بو اسحقى * خوش درخشيد ولى دولت مستعجل بود
در سنهء 744 هجرى ، در شيراز به مقرّ سلطنت نشست و مدّت ( 20 ) 14 سال حكمران بود ؛ پس ، مقتول گرديد .
[ و شاه شيخ ابو اسحق ] تفصيلش در تواريخ ، مسطور است ؛ بالجمله ، گويند در ازمنهء بعيد ،
هامش
( 1 ) . مادرش ، برادرزادهء مرحوم حاجى ميرزا ابو الحسن خان مشير الملك است .
( 2 ) . به فتح اوّل و ميم ثانى كه در وسط دو ميم ، ياء ساكنه است .
( 3 ) . اين نام ظاهرا تركى باشد . و اين زن خيّره ، جليلهاى بوده و روضهء مطهّرهء امامزاده - عليه السّلام - را عمارت كرده و بر آن ، قبّهء عالى بر آورده و در جوار آن ، مدرسهاى بنياد نهاده [ است ] .