بيان اوّل : اوّلين چيزى كه بر سالك لازم است آنست كه در مقام تفحّص و تجسّس اديان و مذاهب برآمده و به مقدار وسع و استعداد خود كوشش و سعى مبذول دارد تا مقام وحدت و يگانگى خداوند متعال و حقيقت راهنمائى او را دريابد اگرچه به صرف گمان و مجرّد رجحان باشد ، پس از تصديق علمى يا ظنّى از كفر خارج شده و به اسلام و ايمان اصغرين داخل مىشود ، و همين مرحله است كه اجماع قائم است كه براى هر مكلّفى دليل بر آن لازم است . پس از سعى و كوشش و كاوش اگر براى مكلّف هيچ رجحانى حاصل نشد بايد دامن همّت بر ميان بندد و با سيلاب اشك و ناله و خاكسارى در اين مرحله آن طور پافشارى نمايد و در تضرّع و ابتهال دريغ ننمايد تا بالاخره راهى براى او مفتوح گردد چنان كه در حالات حضرت ادريس - على نبيّنا و آله و عليه السّلام - و مريدان او چنين مأثور است .
مراد از ابتهال و تضرّع آنست كه سالك به عجز و ناتوانى
رساله لب اللباب در سير و سلوك اولى الالباب — صفحة 87
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص٨٧