عمل او را اجتباء نامند . چون در اين آيهء كريمه خداوند مىفرمايد :
وَ اجْتَبَيْناهُمْ
يعنى آنها را از ميان جميع مخلوقات و افراد بشر اجتباء نموديم و آنها را برگزيديم و براى خود در صندوقچه يا در جيب خاصّ خود قرار داديم . بنابراين حكم آنها با حكم افراد بشر فرق مىكند . آنها افرادى هستند كه به تمام معنى جدا شده براى خود خدا بوده و مورد نظر حضرت او بودهاند . و معلوم است كه اين اجتباء براى خدا بر همان عنوان اخلاص منطبق است ، چه مخلصين نيز افرادى هستند كه براى خود خدا بوده و نسبتشان را به كلّى با تمام موجودات قطع نموده و به حضرت اقدس او پيوستهاند .
دوّم آنكه : اين اجتباء در اين كريمه اختصاص به افرادى معيّن ندارد گرچه خداوند بعد از ذكر نوح و إبراهيم و شانزده تن ديگر از انبياء و پس از ذكر پدران و ذرّيّهء آنها و برادران آنها مىفرمايد كه ما آنها را اجتباء نموديم ، لكن معلومست كه مراد از برادران همان برادران روحى و اخلاقى است كه در معارف الهيّه با آنها همرديف و هم سلك هستند . بنابراين از آيه ، اطلاق بلكه عموم استفاده مىشود و مىتوان بر مقام اخلاص جميع أنبياء استدلال نمود .