ندارد همانا بندگان مخلصين هستند . حال اگر در قرآن مجيد بندگانى را يافتيم كه خداى متعال آنان را به صفت شكر و شاكر توصيف كند مىفهميم آنان از عباد الله المخلصين هستند . از جمله راجع به حضرت نوح مىفرمايد :
ذُرِّيَّةَ مَنْ حَمَلْنا مَعَ نُوحٍ إِنَّهُ كانَ عَبْداً شَكُوراً
« 1 » .
و راجع به حضرت لوط فرمايد :
إِنَّا أَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ حاصِباً إِلَّا آلَ لُوطٍ نَجَّيْناهُمْ بِسَحَرٍ - نِعْمَةً مِنْ عِنْدِنا كَذلِكَ نَجْزِي مَنْ شَكَرَ
. « 2 » و راجع به حضرت إبراهيم فرمايد :
إِنَّ إِبْراهِيمَ كانَ أُمَّةً قانِتاً لِلَّهِ حَنِيفاً وَ لَمْ يَكُ مِنَ الْمُشْرِكِينَ - شاكِراً لِأَنْعُمِهِ
. « 3 » و به طور كلّى بقيّهء انبيائى كه به صفت شكر معرّفى شدهاند همه از مخلَصين بودهاند .
چهارم : عنوان اجتباء است ، كه خداوند عزّ و جلّ در قرآن مجيد انبيائى را به عنوان اجتباء توصيف نموده است آنجا كه فرمايد :
هامش
( 1 ) آيهء 3 ، از سورهء 17 : اسراء : [ ذرّيّه و نسل كسانى كه با نوح سوار ( كشتى ) نموديم ، به درستى كه او بندهء سپاسگزارى بود ] .
( 2 ) آيهء 34 و 35 ، از سورهء 54 : قمر : [ بر آنان بادى فرستاديم كه بر سرشان سنگ باريد جز بر خاندان لوط كه آنان را در وقت سحر نجات بخشيديم ، و اين از روى نعمتى از سوى ما بر ايشان بود ، و اينچنين پاداش مىدهيم كسى را كه سپاسگزارى كند ] .
( 3 ) آيهء 120 و 121 ، از سورهء 16 : نحل : [ به راستى إبراهيم يك امّت مطيع خداوند و حنيف و معتدل بود كه گرايش به خدا داشته و از مشركان نبود ، و سپاسگزار نعمتهاى او بود ] .