مقامى شامخ را در خلوص دارا بوده عرض مىكند :
رَبِّ هَبْ لِي حُكْماً وَ أَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ
. « 1 » بنابراين مقام « صلوح » عالىتر از مقام « خلوص » است كه حضرت خليل الحاق خود را به واجدين آن از خداى خود تمنّا نمود . خداوند اين دعاى حضرت إبراهيم را در دنيا اجابت ننمود بلكه تحقّق آن را در آخرت وعده فرمود :
وَ لَقَدِ اصْطَفَيْناهُ فِي الدُّنْيا وَ إِنَّهُ فِي الْآخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحِينَ
. « 2 » بايد دانست كه اين مرتبه از صلاح كه انبياى سلف آرزوى آن را داشتند غير از صلاحى است كه به نصّ آيهء كريمه به آن حضرت و اولاد آن حضرت داده شده است لقوله تعالى :
وَ وَهَبْنا لَهُ إِسْحاقَ وَ يَعْقُوبَ نافِلَةً وَ كُلًّا جَعَلْنا صالِحِينَ
. « 3 » چه اين صلاح را همهء آنها دارا بودند و از جمله خود حضرت إبراهيم دارا بود و در عين حال تقاضاى صلاح دارد . پس اين صلاح بسيار عالىتر و بالاتر است .
و امّا دليل بر آنكه حضرت رسول الله صلّى اللّه عليه و آله و عدّهاى در زمان
هامش
( 1 ) آيهء 83 ، از سورهء 26 : شعراء : [ پروردگارا به من حكمى ببخش ، و مرا به صالحان ملحق ساز ] .
( 2 ) آيهء 130 ، از سورهء 2 : بقره : [ و همانا حقّا او را در دنيا برگزيديم ، و او در آخرت تحقيقا از صالحان است ] .
( 3 ) آيهء 72 ، از سورهء 21 : انبياء : [ و ما اسحاق و يعقوب را به او بخشيديم از روى تفضّل و زيادى رحمت ، و همه را صالح و شايسته قرار داديم ] .