تخطي إلى المحتوى الرئيسي

رساله لب اللباب در سير و سلوك اولى الالباب — صفحة 155

مساهمون:

ص١٥٥
كه روزى رهروى در سرزمينى * به لطفش گفت رندى ره‌نشينى كه اى سالك چه در انبانه دارى * بيا دامى بنه گر دانه دارى جوابش داد كآرى دام دارم * ولى سيمرغ مىبايد شكارم بگفتا چون به دست آرى نشانش * كه او خود بىنشانست آشيانش بگفتا گرچه اين امرى محال است * و ليكن نااميدى هم و بال است نكرد آن همدم ديرين مدارا * مسلمانان مسلمانان خدا را مگر خضر مبارك پى تواند * كه اين تنها بدان تنها رساند
معلوم است جائى كه آشيانهء سيمرغ نشانى ندارد كجا توان صيد او نمود ، مگر لطفش رهنمون گردد و گم‌گشتگان وادى محبّت و عاشقان جمال لايزالى خود را به وادى توحيد و فناء رهبرى كند . به حقّ پيشتازان وادى محبّت ، و لواداران حمد و معرفت : محمّد مصطفى و علىّ مرتضى و يازده فرزند امجدش از نسل بتول عذراء فاطمهء زهرا عليهم السلام الله الملك المتعال وفّق اللّهمّ جميع المحبّين و ايّانا لكلّ ما يرضيك و ألحقنا بالصّالحين .