ان شاء الله به دخول در مراتب ذكر و فكر خود به خود مندفع خواهد شد » . انتهى ملخّصه .
بايد دانست كه اين طريقهء نفى خواطر كه در اينجا ذكر فرموده است متّخذ از طريقهء نقشبنديّه است ، و نقشبنديّه جماعتى از صوفيّه هستند كه در صفحات تركيّه و غير آن متوارى هستند و مرشد ايشان خواجه محمّد نقشبند بوده است فلذا به نقشبنديّه معروف شدهاند .
امّا طريقهء مرحوم آخوند ملّا حسين قلى همدانى - رضوان الله عليه - اين طور نبوده است و ايشان و شاگردانشان ابدا به وسيلهء نفى خواطر بدون ذكر عملى نداشتهاند بلكه رويّهء ايشان عبارت بوده است از التزام در امر مراقبه ، يعنى اهتمام ورزيدن در مراتب آن . و قبلا ما به طور اجمال از آن ذكرى به ميان آورديم اينك مراتب آن را به طور تفصيل مىنگاريم :
اوّل درجهء مراقبه اينست كه سالك از محرّمات اجتناب كرده و تمامى واجبات را اتيان كند ، و در اين دو امر به هيچ وجه من الوجوه مسامحه نورزد .
دوّم درجه ، آنست كه مراقبه را شديد نموده و سعى كند هر چه مىكند براى رضاى خدا باشد و از امورى كه لهو و لعب ناميده مىشود اجتناب نمايد . و چون در اين مرتبه اهتمام نمود براى او تمكّن پيدا مىشود كه ديگر خود را نباخته و اين خوددارى در او به سر حدّ ملكه برسد .
سوّم درجه ، آنست كه پروردگار جهان را پيوسته ناظر خود
رساله لب اللباب در سير و سلوك اولى الالباب — صفحة 144
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص١٤٤