بنا بر اين نبايد در مقابل هر كسى كه متاعى عرضه مىكند و بضاعتى ارائه مىدهد و كشف و شهودى ادّعا مىنمايد سر تسليم فرود آورد . بلى در جائى كه تحقيق و تدقيق در حال استاد و شيخ متعذّر يا متعسّر باشد بايد توكّل به خدا نموده و آنچه را كه او بيان مىكند و دستور مىدهد با كتاب خدا و سنّت رسول خدا و سيرهء ائمّهء طاهرين - صلوات الله و سلامه عليهم اجمعين - بسنجد اگر موافق بود عمل نمايد و الّا ترتيب اثر ندهد . بديهى است چون چنين سالكى با قدم توكّل به خدا گام برمىدارد شيطان بر او سلطه نخواهد يافت :
إِنَّهُ لَيْسَ لَهُ سُلْطانٌ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَلى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ - إِنَّما سُلْطانُهُ عَلَى الَّذِينَ يَتَوَلَّوْنَهُ وَ الَّذِينَ هُمْ بِهِ مُشْرِكُونَ
. « 1 »
بيست و دوم : ورد
و آن عبارت است از اذكار و اوراد لسانيّه . و كيفيّت و كمّيّت آن منوط به نظر استاد است ، چه آن حكم دوائى را ماند كه بعضى را نافع و ديگرى را مضرّ است . و گاه اتّفاق مىافتد كه سالك به دو ذكر مشغول مىشود كه يكى او را به كثرت توجّه مىدهد و ديگرى به وحدت ، و در صورت اجتماع ، نتيجهء هر دو خنثى
هامش
( 1 ) - آيهء 99 و 100 ، از سورهء 16 : نحل : [ به درستى كه او ( شيطان ) بر كسانى كه ايمان آورده و بر پروردگارشان توكّل مىكنند تسلّط ندارد ، و تنها تسلّط او بر كسانى است كه او را سرپرست خود گرفته و او را شريك خدا قرار مىدهند ] .