« آيا مىتوان خدا را در قيامت ديد ؟ چون اشاعره عقيده دارند كه خدا را در قيامت و سراى دگر همهء مردم مىبينند البتّه به نحو تجسّم - تعالى الله عمّا يقول الظّالمون علوّا كبيرا - حضرت فرمودند :
در اين دنيا هم مىتوان ديد همانطور كه الآن در اين مجلس خودت خدا را ديدى . ابو بصير عرض كرد : يا بن رسول الله اجازه مىفرمائيد اين را براى دگرى نقل كنم ؟ حضرت فرمودند : نقل مكن زيرا مردم نتوانند حقيقت آن را ادراك نمايند و لهذا گمراه مىشوند » .
بيست و يكم : شيخ و استاد
و آن بر دو قسم است : استاد عامّ ، و استاد خاصّ . استاد عامّ آنست كه بخصوصه مأمور به هدايت نباشد و رجوع به او از باب رجوع به اهل خبره در تحت عموم
فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِنْ كُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ
« 1 » بوده باشد . و لزوم رجوع به استاد عامّ فقط در ابتداى سير و سلوك است وقتى كه سالك مشرّف به مشاهدات و تجلّيات صفاتيّه و ذاتيّه شد ديگر همراهى او لازم نيست . و اما استاد خاصّ ، آنست كه بخصوصه منصوص به ارشاد و هدايت است و آن رسول خدا و خلفاى خاصّهء حقّهء او هستند . و سالك را در هيچ حالى از احوال از مرافقت و همراهى استاد خاصّ گريزى نيست اگر چه به وطن مقصود رسيده باشد . البتّه مراد همان مرافقت
هامش
( 1 ) - آيهء 43 ، از سورهء 16 : نحل : [ پس از اهل ذكر ( و خبره ) بپرسيد اگر نمىدانيد ] .