حائز بودن كمال انبساط در عين كمال خوف ، و اين معنى فقط در ائمّهء طاهرين - صلوات الله و سلامه عليهم اجمعين - موجود است .
برگرديم بر سر مطلب و محصّل آنكه : ادب آنست كه ممكن حدود امكانى خود را فراموش نكند ، لهذا چون وقتى در نزد حضرت صادق عليه السّلام سخنى كه در آن شائبهاى از غلوّ در حقّ آن حضرت بود به ميان آمد آن حضرت فورا به خاك افتاد و جبين مباركش را بر خاك مىماليد .
مرتبهء كامل از ادب آنست كه سالك در همهء احوال خود را در محضر حضرت حقّ - سبحانه و تعالى - حاضر دانسته و در حال تكلّم و سكوت ، در خوردن و خوابيدن ، در سكون و حركت و بالاخره در تمام حالات و سكنات و حركات ، ادب را ملحوظ دارد . و اگر سالك پيوسته توجّه به أسماء و صفات الهى داشته باشد قهرا ادب و كوچكى بر او مشهود خواهد شد .
دوازدهم : نيّت
و آن عبارت است از آنكه سالك منظورى در سلوك نداشته باشد جز نفس سلوك و فناء در ذات احديّت . و بنا بر اين بايد سالك سيرش خالص باشد :
فَادْعُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ
. « 1 » در اخبار زيادى وارد شده است كه نيّت سه مرتبه دارد ، منها
ما قال الصّادق عليه السّلام :
هامش
( 1 ) - آيهء 14 ، از سورهء 40 : غافر : [ پس خدا را بخوانيد در حالى كه دين را براى او خالص كرده باشيد ] .