و بهر طريق كه براى نيل بدين مقصود نافع است تشبث مىجست و از هيچكس در اظهار طريقه و عقيدهء خود محابا نداشت و با همان پشتگرمى كه به خورشيد « 1 » حقيقت داشت بىهيچ بيم و ترسى يكتنه در برابر اهل ظاهر بقدم جد ايستاد و به وحدت و يگانگى و رفع اختلاف و ترك صورت و توجه بمعنى و سازش با همهء مذاهب و عشق بجمال و كمال مطلق دعوت كرد و گفت :
هين صلا بيمارى ناسور را * داروى ما يكبهيك رنجور را
او از حيث اخلاق و خيرخواهى خلق به بزرگترين انبيا و اوليا و مردان خدا و خدمتگزاران عالم انسانيت شبيه است و از روى حق و راستى مىتوان او را در رديف بزرگترين راهنمايان بشر قرار داد .
هامش
( 1 ) - اشاره است بدين ابيات :هركه از خورشيد باشد پشتگرم * سخترو باشد نه بيم او را نه شرم
همچو روى آفتاب بىحذر * گشت رويش خصمسوز و پردهدر
هر پيمبر سخترو بد در جهان * يك سواره كوفت بر جيش شهان
رو نگردانيد از ترس و غمى * يكتن تنها بزد بر عالمىمثنوى ، دفتر سوم ، چاپ علاء الدوله ( صفحهء 301 ) .