النوازل فى الفقه و خزانة الفقه و كتاب العيون و كتاب الفتاوى و شرح الجامع الصغير « 1 » .
نكتهء دوم كه آن را بايد بر صحايف پيش افزود اين است كه مرحوم محمد على تربيت در مقالهاى كه به عنوان « مثنوى و مثنوىگويان ايرانى » در شمارهء نهم سال پنجم مجلهء مهر ( ص 844 - 846 ) نوشتهء سى و چهار كتاب از مؤلفات عطار را مىشمارد و از آن جمله گذشته از 66 كتابى كه در صحايف 102 تا 134 پيش از اين دربارهء هريك از آنها ذكرى رفته است چهار كتاب ديگر به عطار نسبت مىدهد . بدين گونه : حقايق الجواهر ، كمالنامه ، مخفىنامه ، هدهدنامه و نيز مىنويسد كه خوابنامه نام ديگرى دارد كه عقد المسافات باشد ولى چون مأخذ و مدرك خود را دربارهء اين مطالب بدست نمىدهد نمىتوان دانست كه اين نكات از كجا آمده و اصل آنچه بوده است . در همان مقاله مىنويسد كه بجز پندنامه منطق الطير را هم شمعى به زبان تركى ترجمه كرده و تاريخ رحلت شمعى را سال 1000 نوشته است . از همان مقاله برمىآيد كه مؤلف نتايج الافكار گفته است نسبت عطار به چند واسطه به اسماعيل ابن امام جعفر صادق مىرسيده است و اين نكته دربارهء عطار تازگى دارد .
هامش
( 1 ) - الجواهر المضيئه فى طبقات الحنفية تأليف ابن ابى الوفاء ج 2 چاپ حيدرآباد دكن 1332 ص 196 و كتاب الفوائد البهيه فى تراجم الحنفية تأليف ابو الحسنات محمد عبد الحى لكنوى چاپ مصر 1324 ص 220 و معجم مطبوعات العربية در كلمهء سمرقندى