چنانچه مىفرمايد :
« وَ لَوْ تَرى إِذْ يَتَوَفَّى الَّذِينَ كَفَرُوا الْمَلائِكَةُ يَضْرِبُونَ وُجُوهَهُمْ وَ أَدْبارَهُمْ وَ ذُوقُوا عَذابَ الْحَرِيقِ »
يعنى آنان كه كافر از دنيا روند ، حال چه از مسلمانان منافق باشند و يا غير مسلمان و بىدين ، خداى تعالى به پيامبر بزرگوارش مىفرمايد چنانچه آنان را ببينى كه چگونه ملائك مأمورين به قبض روح آنان از ايشان جان مىگيرند ، به چهره آنان مىزنند و بر پشت آنان مىكوبند و به ايشان مىگويند اكنون عذاب سوزان را بچشيد .
نكتتان ( دو نكته )
1 . تمنى شهود از پيغمبر ، تمنى شهود از امت است ؛ زيرا كه خود اين حال را كشف فرموده و خبر مىدهد . « 1 »
هامش
باوجود اين مطلب ، تنها حضرت عيسى ( ع ) درباره كسانى شهادت مىدهد كه در زمان حيات آن حضرت با او در ارتباط بودند و به وى ايمان آوردند .
بنابراين آنچه ما درباره مقام نبوت و ولايت اعتقاد داريم ، با آنچه اهل كتاب درباره حضرت مسيح قائلند متفاوت است .
( 1 ) . از آنجا كه مقام مقدس رسول خدا ( ص ) همواره در محضر حضرت حق قرار داد ، اگر درخواست شهود از سوى ايشان صورت گيرد ، بهمنزله آن است كه امتش آرزوى شهود كنند ؛ زيرا آن حضرت خود اين مقام را كشف كرده است ؛ چه در معراج كه قاب قوسين او أدنى است ، چه در مقام اتصال به وحى و چه به هنگام تهجد كه مقام محمود است . بنابراين آن حضرت از اين موقعيت ممتاز خبر مىدهد تا امتش از محضر مقدس الهى چنين درخواستى كنند .
به بيان ديگر وقتى انسان سالك بهوسيله تجريد اختيارى يا اضطرارى مىتواند به كشف حقايقى دست يابد و به اسرارى پى برد ، پس آرزوى شهود از سوى مقام مقدس رسول خدا ( ص ) - كه داراى كمال تجريد است ، تا آنجا كه قلب مقدسش منزلگاه وحى الهى و پىدرپى در ارتباط و اتصال با خداوند تعالى است - به يك معنا آرزوى استمرار مقام شهود است كه اين استمرار با آرزوى شهود از جانب امت تحقق مىيابد و چون حضرتش اين مقام را كشف فرموده است ، بنابراين امتش را به مكارم اخلاقى سفارش مىكند تا به مقام تجريد اختيارى دست يافته و به مقام شهود رسند .
مطلب ديگرى كه متناسب با آيه شريفه( وَ لَوْ تَرى إِذْ يَتَوَفَّى . . . )است اينكه چون رسول خدا ( ص ) خود شاهد اين مرحله درباره كفار است ، پس آرزوى