لوح محفوظ يا نفس كل :
اگر آن نامه را يك ره بخوانى * هر آن چيزى كه مىخواهى بدانى
بدان كه مراد از اين نامه ، نفس كلّ است كه از او در « 1 » لسان شرع مطهّر به لوح محفوظ تعبير مىكنند . به معنى آنكه « 2 » هر چيزى كه در اين عالم به تدريج واقع و ظاهر مىشود كلّا و طرّا در آن لوح ثبت است . و اگر انسان به مقامى رسد كه آن لوح را مشاهده نمايد ، هرآينه مىداند آن چيزهايى را كه در تمام عمر بر او مىگذرد از بد و خوب ، بلكه مىداند واقعى اعمال كلّ موجودات را . و وضوح اين مطلب در انبيا و اوليا « 3 » است كه عالم بر تمام امورند از خود و از ديگران . چنانكه علىّ - عليه السلام - « 4 » در خصوص اصحاب حضرت « 5 » قائم ( ع ) كه بعد مىآيند ، خبر مىدهد : « و يبعث اللّه تعالى « 6 » للمهدىّ اقواما يجمعون من اطراف الارض كقزع الخريف و اللّه انّى لأعرف اسمائهم و اسم اميرهم و مناخ ركابهم » ، الى آخره . و نيز خبر مىدهد از مغيبات در باب عاقبت طلحه و زبير بعد از بيعت آنها كه « 7 » سوگندهاى عظيم ياد نمودند و رفتند . حضرت به حضّار فرمودند : « و اللّه لا ترونهما الّا فى فتنة يقتلان فيها « 8 » » . اصحاب عرض نمودند : « چون مغيبات در نزد شما ظاهر است ، چرا آنها را از دست باز « 9 » دادى ؟ بفرماييد كه آنها را معاودت دهند كه توليد فساد نكنند ! » . « 10 » در جواب فرمودند : « ليقتضى اللّه امرا كان مفعولا » ؛ يعنى آن امرى كه مكتوب و مقدّر و بهجا آورده شده
هامش
( 1 ) . پا : به
( 2 ) . پا : تعبير شده كه
( 3 ) . شا : اوليا و انبيا
( 4 ) . شا : على بن ابى طالب
( 5 ) . شا : ( حضرت ) را ندارد .
( 6 ) . شا : ( تعالى ) را ندارد .
( 7 ) . شا : و
( 8 ) . شا : فيهما
( 9 ) . شا : ( باز ) را ندارد .
( 10 ) . شا : ( كه . . . نكنند ) را ندارد .