عجم ضحاك را « دهآك » گفتهاند يعنى خداوند ده عيب بود و آن عيوب اينست :
قصر قامت ، قلت حيا ، كثرت اكل ، زشتروئى ، فحشگوئى ، نخوت موفور ، ظلم نامحصور ، تعجيل در امور ، بلاهت بسيار ، بددلى .
دانائى مىگويد كه در اين زمان بسيارند كه بصفات مذكوره موصوف و بمعايب مسطوره معروفند بنابراين در اين عصر ضحاك بسيار است .
ضحاك در ايام سلطنت خود سالكان را بركشيد و گوش از سخن متظلمان دركشيد مردم بىحد بقتل آورد كاوهء آهنگر كه دو پسر او را بامر ضحاك كشته بودند خروج كرد و چرم پارهاى كه حدادان در وقت كار در كمر بندند بر سر چوبى كرده فرياد بر آورد كه هركس طالب فريدونست با من موافقت كند و باب مرافقت گشايد گروه انبوه با او اتفاق نمودند و به البرز رفته فريدون را آورده بر سرير سلطنت نشانيدند آنگاه متوجه دفع ضحاك شده وى را گرفته در دماوند بقتل رسانيدند ، گويند مدت سلطنت ضحاك هزار سال بود و اللّه اعلم .
فريدون بن اثفيان بن جمشيد
در نسب وى قولى ديگر نيز وارد است چون فريدون بر سرير پادشاهى نشست ابواب جور و اعتساف بربست و دروب لطف و احسان بگشاد و داد عدل و انصاف بداد طبقات سپاه و رعايا را بمواعيد دلپذير بنواخت و اساس ظلم كه در زمان ضحاك بود برانداخت آن چرم پارهاى كه كاوه در حين خروج بر سر نيزه كرده بود طلبيده بجواهر قيمتى مرصع نمود و به درفش كاويانى موسوم فرمود بعد از او هركه پادشاهى يافتى چيزى از جواهر بر آن مىافزود تا به حدى رسيد كه مقومان از قيمت آن عاجز آمدند در فتح قادسيه بدست اهل اسلام افتاد و در ميان مهاجر و انصار قسمت يافت ،
در كتب مؤبدان مسطور است كه چون فريدون بر تخت شاهى متمكن گرديد روش جمشيد و ضحاك را نابود گردانيد و دين هوشنگ را تازه ساخت و رسوم مذموم را برانداخت از اين واقعه دل مؤبدان روشن گشت اما از خاطر فريدون گذشت كه كتاب خرد جاويد جمشيد را مشاهده نمايد چون آن كتاب را به نظر درآورد اول