نظر كردند ميان ايشان از مردان خالى يافتند خصم غافل و امور مهمل و همتها قاصر ديدند و بر شهوات نفسانى راغب و بلذات هوا و هوس طالب بودند و در ايشان نهى از منكر كمتر و ملاهى و مناهى بيشتر بود لاجرم فرصتى يافتند و داعيان خردمند نيكوبيان بر دعواها شتافتند و اين در اول سنه صد و هشتاد و شش واقع شد از آن جمله يكى ميمون قداح بود و پسرش ميمون بن عبد اللّه قداح از علماء زمان خود بود .
مرويست كه حضرت جعفر الصادق را چهار پسر بود بزرگتر ايشان اسماعيل بود امام عليه السّلام بنص جلى امامت را به دو تفويض نمود و با مادر وى هيچ زن و جاريه نگرفت چنانچه حضرت رسول با خديجه و على با فاطمه درگذشتن اسماعيل از اين دار فنا اختلافست بعضى گويند در زمان حيات امام وفات يافت و فائده نص انتقال امامتست از امام جعفر الصادق به اولاد اسماعيل چنانچه موسى بهارون نص فرمود و هارون در زمان موسى درگذشت و نص به قهقرى بازنمىگردد و بداء محالست كه حضرت امام بىاذن ملك العلام و بىاسناد آباى گرام تعيين يكى از اولاد عظام نفرمايند و طريق جهل و نادانى را نپيمايند بر امام سهو و غفلت جائز نيست و هركه امام معصوم را خطاكار داند شقى است و در آنكه حضرت صادق در حق اسماعيل نص فرموده اثناعشريه نيز بر اين قايلند و بعضى گويند اسماعيل فوت نكرد ليكن اظهار كردند فوت او را جهت تقيه تا مخالفان به هلاكت او نشتابند و بر فوت او محضرى نوشتند ،
منقولست كه بمنصور عباسى رسانيدند كه اسماعيل را در بصره ديدند و به دعاى او رنجورى شفا يافت منصور از حضرت صادق استفسار نمود امام همان محضر را كه خط عامل منصور نيز در آن بود براى خليفه فرستاد امام بعد از اسماعيل ، محمد بن اسماعيل بود و به او امام سبعه تمام شد و بعد از او ائمه مستور شدند و داعيان ظاهر و زمان بىامام ظاهر يا مستور خالى نباشد چون امام ظاهر شود حجتش ظاهر گردد
مدار احكام ائمه هفت است مانند ايام هفته و سماوات سبعه و كواكب هفتگانه و نقباء را مدار بر دوازده است و شيعه اثنىعشرى از اينجا غلط كردهاند و ائمه را بعدد
رياض السياحة ( فارسى ) — صفحة 684
مساهمون: زين العابدين شيروانى
ص٦٨٤