حكيم ناصر خسرو علومى
حكيم بىمانند و داناى پايهبلند بوده و حقيقت احوال خود را حسبا و نسبا در رسالهئى تحرير نموده و در آن وقايع خود را بطريق اجمال بيان فرموده است چون كمياب و عزيز الوجود است لاجرم بنگارش آن اقدام مىنمايد صورت آن رساله اينست :
اما بعد چنين گويد كمترين خلق اللّه ناصر بن خسرو بن حارث ابن عيسى بن حسن بن محمد بن على بن موسى الرضا عليه آلاف التحية و الثناء كه در ريعان عمر مشغول بودم به تحصيل علوم و كمالات تا مشرف بحفظ كتاب الهى و سر تنزيلات سماوى كه نازل گرديده است بر پيغمبر ما در سن نه سالگى شدم و بعد از آن مدت پنج سال ديگر بعلم لغت و صرف و نحو و عروض و قافيه مشغول گشتم و سه سال ديگر تتبع نجوم و هيئت و رمل و اقليدس و مجسطى نمودم و از هفده سالگى تا پانزده سال ديگر اوقات بعلم فقه و تفسير و اخبار و ناسخ و منسوخ و وجوه مختلفه مصروف داشتم و جامع كبير و سير كبير را كه تصنيف كرده است امام اعلم و زكى اقدم محمد بن الحسن شيبانى و كليات مسائل را كه فرموده است جدم حضرت على بن موسى الرضا و تصنيف امام رضا و تصنيف محمد شيبانى و نسخ متداوله بسيار از كتب فقه و اخبار خواندهام و قريب هفده تفسير بعضى به تلمذ و برخى به مطالعه گذشتم و در سن سى و دو سالگى زبان اصحاب هر سه كتاب يعنى تورات و انجيل و زبور آموختم و اين سه كتاب را بفضلاء آن مذاهب درس گفتم و مدت شش سال ديگر درين كتابها فكر كردم و بعد از رسوخ در ايمان و اسلام و شرايع بتهذيب باطن مشغول شدم و بمنطق اكبر و حكم جاماسبى و الهى و طبيعى و قانون اعظم و طب و رياضى و شكل صددرصد كه جد بزرگوارم حضرت امير المؤمنين در روز قلع در خيبر حق سبحانه و تعالى او را حاصل نموده و در سن چهل سالگى تسخيرات و طلسمات و نيرنجات و آنچه به آنها تعلق دارد از اول تا به آخر همه را فراگرفتم و كتاب قسطاى لوقا كه از حضرت عيسى شنيده بود كشف نمودم و به حقيقت آن رسيدم .
و بعد از آن به خاطرم رسيد كه در دنيا هيچ دقيقه از دقايق نمانده كه بر من ظاهر