و بعد از نماز عصر كلمه جبرئيليه را بعدد عين الجمع بخواند و بعد از نماز مغرب و فراغ از تلاوت آية العظمة تامة و سبحهء زاهره بر وجهى كه در فصل اول نگارش يافت به تلاوت سورة العظمة اشتغال نمايد و همچنين بعد از فراغ از نماز عشاء و تلاوت آيه و سبحه مذكورتين به قرائت سورة البركة مشغول گردد و قرائت سورتين مذكورتين را به قصد اتحاف و اهداء ارواح طاهره زاكيه و بواطن طيبه عليه عاليه ائمه معصومين صلوات اللّه عليهم اجمعين و ارواح مؤمنان ممتحن كه در حديث شريف
ان حديثنا صعب مستصعب لا يحتمله الا ملك مقرب او نبى مرسل او عبد امتحن الله قلبه بالايمان
اشاره بكمال درجه و علو مقام ايشان فرمودهاند و در اصطلاح اهل البيت عليهم السلام اسم شيعه بر ايشان اطلاق مىشود و ايشان را درويشان و فقراء و عرفاء و اولياء مىنامند به عمل آرد و چون سورتين مذكورتين طولى دارد بيان دقايق و اسرار هريك مفصلا در اين مختصر نمىگنجد بايد با حضور كامل خوانده شود و بارواح قدسيه متحف اليهم توسل جسته شود كه منتج افاضهء انوار عجيبه و اسرار غريبه خواهد بود و در قلب رقتى كامل حاصل خواهد شد بعون اللّه العلى الاعلى .
و بعد از قرائت سورة البركة تلاوت سورة النبوة يكدفعه و سورة الولاية سه دفعه اشتغال نمايد به قصد استعجال ظهور حضرت صاحبالامر و العصر و الزمان و خليفة الرحمن و قاطع البرهان عليه و على آبائه صلوات اللّه الملك المنان و قصد تقويت دين مبين و تنوير شمع يقين و اذلال مكذبين بيوم الدين
« فَقُطِعَ دابِرُ الْقَوْمِ الَّذِينَ ظَلَمُوا وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ »
.
در ذكر اذكارى كه در هنگام وقوع عطسه و مشاهدهء نور و شمع و چراغ شاهد بيان را با ياغ مواظبت آن تردماغ بايد نمود
بدانكه چون انتقال هر نفس از عالمى بعالمى بدون ظهور و حضور حضرت ولايت