گلستان دويم در يافتن ملك زابل كه آن را زاول نيز گويند
بر ضمير خورشيد نظير اهل خبر و بر راى قمر اعتلاى علماء سير پوشيده و مستتر نماند كه مصنفان كتب اخبار و مؤلفان صحف آثار طريق تحقيق آن ديار نه پيمودهاند و ابواب شرح و بسط آن كشور نگشودهاند .
نگارندهء اين دفتر يعنى زين العابدين بن اسكندر بر ايستادگان سرير فضل و هنر عرض مىنمايد كه : زابل كشوريست عريض و مملكتى است مستفيض محدود است از سمت مشرق بولايت كابلستان و از طرف مغرب بملك سيستان و از جانب جنوب بديار سند و از جهت شمال بجبال هزاره و خراسان طولش تقريبا بيست مرحله و عرضش پانزده مرحله ، بيابان او بيشتر از كوهستانست محتويست بر بلاد قديمه و قصبات عظيمه ، مشتملست بر چمنهاى خوش و مراتع دلكش مسكن طوايف افغان و هزاره و قليلى ترك و تاجيك ، قندهار و تبت و غزنين و زمين داور و ميمند و فيروزكوه و فراه از جمله شهرهاى آن ديار است و جميع آن ولايت از اقليم سيم و قليلى از جبال هزاره داخل اقليم چهارم است قديم الزمان در تصرف سلاطين عجم بوده مدتى حكومت آنجا را رستم بن زال نموده بدين جهت رستم را زابلى گويند بعد از انقراض دولت عجم در زمان خلافت عثمان بن عفان آن ولايت مسخر اهل اسلام گشت چون