و حشمت متوجه هرات گرديد و بساط عيش و كامرانى با دل شادمانى مبسوط گردانيد در خلال اين حال استماع نمود كه ميرزا شاه محمود با جنود نامعدود متوجه هراتست بنابراين ميرزا ابراهيم با لشكر آراسته روى عزيمت به طرف دشمن نهاد ، سيزده سال و يك روز در قيد حيات بود و از اين طرف به آن طرف تردد مىنمود مدتى بجبال بدخشان افتاد و از آنجا بدشت قبچاق روى نهاد و چندگاه با پسر خود ميرزا ابراهيم بود و گاهى با برادران مخالفت مىنمود و بعضى اوقات در عراق در ملازمت ميرزا جهانشاه روزگار مىگذرانيد عاقبت در خانه ملك بيتون رستمدارى در سنه هشتصد و هفتاد و پنج با هزاران رنج بجهان ديگر خراميد .
ميرزا ابراهيم بن ميرزا علاء الدوله ابن ميرزا بايسنقر بن ميرزا شاهرخ
مدتى در حبس ميرزا بابر بود بعد از فوت آن شهريار نيز در قيد روزگار مىگذرانيد از قضا روزى مستحفظان غافل گشته از حبس بيرون آمده به طرف مرغاب خراميد و در اندك وقتى ازدحام تمام در ظل اعلام آن شاهزاده عاليمقام دست داد و ميرزا شاه محمود بعد از شنيدن اين خبر روى توجه بدفع ميرزا ابراهيم نهاد بعد از تلاقى فريقين نخست ميرزا ابراهيم مغلوب و بعد غالب گرديد ميرزا شاه محمود به طرف جرجان فرار نمود و ميرزا ابراهيم در دار السلطنه هرات نزول اجلال فرمود و ابواب عيش و كامرانى و عشرت و خوشدلى بداد .
در اين اثنا خبر رسيد كه ميرزا شاه محمود در جرجان باستجماع جنود اشتغال دارد لاجرم ميرزا ابراهيم رايت عزيمت بدان طرف انداخت و ميرزا شاه محمود نيز با جنود استراباد باستقبال عمزاده توجه نموده ظاهر شهر را سنگر ساخت و ميرزا ابراهيم در اثناى راه شنيد كه ميرزا جهانشاه ابن قرايوسف كينهخواه عزم خراسان نموده قريب بنواحى استراباد رسيده است نخست از قبول اين سخن ابا و امتناع نموده بعد از تحقيق چون مىدانست طاقت مقاومت با لشكر تراكمه ندارد بمضمون
الفرار مما لا يطاق
من سنن سيد المرسلين بدست اضطرار عنان هزيمت را به راه بيابان انعطاف داده قريب به پانصد كس از ميرزازادههاى جغتاى كشته شدند و ميرزا ابراهيم