اين فرقه علماء سوء كه حقيقت صوفيه بر ايشان ثابت بوده و از براى حصول مطالب نفوس و هواهاى خود اظهار انكار و مذمت ايشان نموده بدتر از آن منكرانند كه به نادانى انكار نموده بودند ،
بالجمله سبب انكار منكران جهل است و حب دنيا از جهل است و اين انكار اهل يقين و فساد در دين از بعضى علماء عامه شده ،
اما علماء شيعه ، از زمان ائمه الى زماننا كه سنهء هزار و دويست و سى و هفت است كسى كه از ايشان اسمى و رسمى در ميان شيعه داشته باشد انكار اين فرقه ننموده بلكه علماء هر زمان معتقد و خود را از اين فرقه شمردهاند مگر آنكه نقل مجهولى از سيد مرتضى رضى اللّه عنه در ميان مردم شايع شده بهآنكه سيد مرتضى رسالهئى نوشته كه صوفيه هفده فرقهاند يكى از آنها صحيح و باقى فاسدند ، نسبت اين رساله به سيد از عقل بعيد است زيرا كه اين فرقه هفدهگانه كه ذكر هر يك را بوصفى خاص نموده و مجموع را صوفى ناميده ،
محمد شهرستانى كه از اعاظم متكلمين و مقدم بر زمان او بوده است در كتاب ملل و نحل كه از مصنفات اوست اكثر مذاهب بتفصيل ذكر شده اين فرقه هفدهگانه را كه در رساله منسوب به سيد صوفى شمرده باسم صوفى مذكور نساخته ، پس مىتواند بود كه اهل انكار اين رساله را نوشته باسم سيد از براى اعتبار شهرت داده باشند چنان كه ملا معز اردستانى حديقة الشيعة را تاليف كرده بنام مولانا احمد اردبيلى شهرت داده چنانچه در ضمن احوال مولانا مذكور گشت .
حاصل آنكه انكار نمودن سيد اين فرقه را ثابت نيست و از جهت عدم ثبوت اين رساله از سيدنا ، ملا محمد باقر مجلسى نقل انكار ( صوفيه ) از سيد در كتب خود ننموده و اسم رساله را نيز مذكور نساخته سابق بر اين مذكور شد كه صوفى يك فرقه بيش نيست هركس غير از اين بگويد كاذب و مفترى است .
اما ملا محمد باقر مجلسى در كتاب عين الحياة از علامهء حلى رحمة اللّه عليه نقل نموده كه علامه در كتاب كشف الحق خود در موضعى كه نفى جواز حلول از جناب
رياض السياحة ( فارسى ) — صفحة 324
مساهمون: زين العابدين شيروانى
ص٣٢٤