( ذكر مذهب اهل سنت و جماعت بر سبيل اجمال )
در كتب معتبره ايشان ديده و از خود آن گروه شنيده خلاصهء آن اينست كه حضرت رسالت پناه صلّى اللّه عليه و آله فرمود كه
« ستفرق امتى من بعدى على ثلاثة و سبعين فرقة كلهم فى النار الا فرقة واحدة »
مىگويند كه اصل اين هفتاد و دو فرقه كه از اهل آتشند شش مذهب است : تشبيه ، و تعطيل ، و جبر ، و قدر ، و رفض ، و نصب ، اهل تشبيه حضرت تعالى و تقدس را بصفات ناسزا توصيف كنند و بمخلوقات تشبيه و مانند نمايند و اهل تعطيل صفات ايزد متعال را منكر شوند و بر صفات حضرت خداوند نگروند . و اهل جبر اختيار فعل مخلوقات را انكار كنند و بندگى خود را به خداوند اضافه نمايند . و اهل قدر قدرت خداوندى را به خود اضافه كنند و خود را خالق افعال خود دانند ، و اهل رفض در محبت امير المؤمنين على غلو كنند و بابو بكر و عمر طعن زنند . و اهل نصب در دوستى ابو بكر و عمر غلو كنند و در حق على بن ابى طالب طعن زنند . و هر يك از اين شش فرقه دوازده فرقه شدند و جمله به هفتاد و دو فرقه آمدند به حكم حديث نبوى
« كلهم فى النار »
همگى به دوزخ روند
« الا فرقة واحدة »
و آن غير هفتاد و دو فرقه است و اهل نجات است و آن اهل سنت و جماعتند زيرا كه در وى تشبيه و تعطيل و جبر و رفض و قدر و نصب نيست در زمان رسول مذاهب سته نبوده بعد از وفات آن حضرت ظهور نموده ابتداى هريكى از آن مذاهب معلوم است كه در چه ايام و كدام شهر و از چه كس و از چه سبب بوده . پس مذهب مستقيم و و روش غير سقيم باتفاق اهل اسلام مذهب سنت و جماعتست ، معنى سنت و جماعت سنة الرسول و عقد الصحابة است و ايشان گويند كه خداوند تعالى يكى است و غنى و مطلق است اول او بود و آخر نيز او خواهد بود و عالم را او موجود نمود واحد بىعدد و ذات با صمد است ، و هرچه آدمى خيال كند از آن برتر است و او خالق خير و شر است موصوف بصفات سزا و منزه است از صفات ناسزا ، صفات و ذات قديم است و هيچ صفات او حادث نيست ، او محل حوادث نيست و صفات او عين ذات او نيست و غير ذات او نيست