و بهغايت متعصبند چنان كه گفتهاند .
شعر :
دو گروهند در جهان بىپير * سنى بلخ و شيعهء كشمير
سلطان ملكشاه بن البارسلان سلجوقى در رساله خود آورده كه مردم بلخ از متاع غيرت و حميت بىمايه و در مدارج سماحت و مردانگى بىپايهاند غالبا سلطان معدلت نشان درست گفته و بمثقب فراست درّ حقيقت سفته ، حبوبات آن ديار فراوان و هرگونه نعمت ارزانست ، از فواكه انگور و خربوزه و هندوانه ممتاز و از حبوبات گندمش بامتياز است .
بر خردمندان پوشيده و پنهان نماند كه قبة الاسلام بلخ همواره مقر سلاطين زمان بوده و پادشاهان كيان كه بر اكثر معموره حكم داشتند آنجا را تختگاه نموده بعد از ظهور ملت بيضا نيز مدتها دار الملك حكام اسلام بوده اكنون چهارصد و نه سالست از نظر ملوك روزگار افتاده بل به حكم حضرت كردگار رو به خرابى نهاده
مصرع :
بوم نوبت مىزند در گنبد افراسياب
ذكر ملوك كيان
مخفى نماند كه سلاطين كيان با اسكندر رومى ده نفر بودند و مدت هفتصد و سى و هشت سال طريق عدل و داد پيمودند :
كيقباد
اول ايشان كه متصدى امور سلطنت گرديد و بمدارج پادشاهى رسيد كيقباد بن ذاب بود در قهر اعداء و تربيت احباء يد و بيضا مىنمود قلاع بسيار از تصرف بيگانگان استرداد كرد و دمار از روزگار دشمنان برآورد افراسياب كه دشمن خاندان بود دست از ايران كشيده طالب صلح و صلاح گرديد كيقباد مطالب او را قبول نمود گويند تختگاه آن شهريار اصطخر بوده حمد اللّه مستوفى دارالملكش را در اصفهان گفته مدت صد سال سلطنت كرد متوجه بصوب آخرت گشت ، در روضة الصفا مسطور است كه بعثت حضرت الياس و اليسع و اشموئيل