ملت شود و به شوكت آن طايفه اعداى دين و دولت معدوم گردد و قريب دويست و سى و چهار سال اساس دين و دولت بر آئين مذكور قرار گيرد و شيرازه ملك و ملت انتظام پذيرد آنگاه صاحب اين دولت با آن گروه بنيان خصومت كند و بر قتل و اخراج اين جماعت فرمان دهد همواره ايشان را مخذول و منكوب دارد و انعدام وجود اين زمره را لازم شمارد و گروه اراذل و ادانى را بر اشراف قوم مستولى سازد و فرقهء دانشمندان و خردمندان را براندازد ، نهال اين افعال چه ثمره خواهد داد و فكرت اين اعمال چه گره خواهد گشاد آرى
إِنَّ اللَّهَ لا يُغَيِّرُ ما بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُوا ما بِأَنْفُسِهِمْ
دوم آنكه اعداء دين و مخالفين حضرت سيد المرسلين را بر مملكت استيلا داد ابواب رنج و محن بر روى رعايا گشاد سيما گرجيان بىايمان ، آن كافران مال مسلمانان را بردند و خون بيچارگان را خوردند و گوشت فقيران را بريان ساختند و پوست مسكينان را كندند و دمار از روزگار زيردستان برآوردند سيم آنكه امور بزرك و كارهاى سترك را به اشخاص پست فطرت و مردان دون همت رجوع داشت و مهمات دون و خدمات زبون به كف كفايت امراء دانشمند و عظماء پايه بلند گذاشت آنان از عهده برنيامدند و اينان از علو همت تن در زدند . چهارم آنكه زنان بىدانش و مردان بدمنش و خادمان بىخايه و ملازمان بىمايه را براى مشورت ساخت و نظام دولت و مهام مملكت را بر عهدهء گروه جاهل و قوم اراذل انداخت چنان كه در روزگار آن شهريار غفلت شعار هر بىنسبى خداوند منصبى و هر بىقدرى صاحب صدرى و هر بىخردى مالك مسندى بود و هر بىمعرفتى صاحب منزلتى و هر گمراهى صاحب جاهى و هر بىمايهاى بلندپايهاى و هر نادانى به سامانى و هر بىفراستى به رياستى و هر دونهمتى به دولتى رسيد و هر بىتدبيرى دبيرى و هر شريرى اميرى و هر سيهكارى سپهدارى گرديد و هر جاهلى عالمى و هر مدبرى مدبرى و هر بىتميزى عزيزى گشت و بىميانجى زنان و خواجهسرايان امور مردان به هيچوجهى نمىگذشت .
بيت :
زنان چون ناقصان عقل و دينند * چرا مردان ره ايشان گزينند
بعد از تقدير ايزدى چون اسباب تفرقه جمع و سامان نكبت فراهم گشت