وحشت و حيرتش غالب آيد .
اما سير على الله
كه سيم مرتبه سالك را بود . در اين سير كشف حقايق اشياء شود و سر حقيقت رو كند . اين منزل را جبروت اعلى و مثال مطلق و غيب مضاف گويند ، و اوراق هستى ما سوى را در اين بحر شويند . خورشيد وجود از افق شهود سالك سرزند ، سيلاب ربوبيت ذى الجلال با كمال هيبت و استقلال از جبال عزت لا يزال سرازير گردد و شهربند انانيت و بنياد حواس و هستى و مكنت عارف را از بيخ بركند .
دنيا و آخرت فراموش شود ، حسنات اعمال بر باد فنا رود ، دل از خوف و رجا فراغت يابد ، مجال قبض و بسط در حال نماند .
[ بيان سير مع الله ]
از اين بعد منزل توحيد است و بيان سير مع الله بتأييد خلاق مجيد . در اين سير سالك را كشف اعيان ثابته ميسر شود و باب توحيد مفتوح گردد و غبار كثرت به صفاى نور وحدت از ارض طينت عارف برخيزد . اشياء متكثره امكانى بجمع اعيانى راجع شوند . قطرات وجود ممكنات ببحر بساطت رسند و متحد گردند . اينجا خطاب
لِمَنِ الْمُلْكُ الْيَوْمَ لِلَّهِ الْواحِدِ الْقَهَّارِ
( 46 ) به گوش وحدت عارف آيد و از هوش برود و از خود غايب شود . نهنگ
إِنَّ بَطْشَ رَبِّكَ لَشَدِيدٌ
( 47 )
إِنَّهُ هُوَ يُبْدِئُ وَ يُعِيدُ
( 48 ) از درياى غيب الغيوب سر برآرد و فلك حضور يعنى دوئيت عارف را بكام غيبت فروبرد و باز در بطن حوت لاهوت نداى
عَلَى الْحَيِّ الَّذِي لا يَمُوتُ
( 49 ) بسمع ثبوت سالك رسد و عينش در عيان
وَ اللَّهُ مِنْ وَرائِهِمْ مُحِيطٌ
( 50 )
بَلْ هُوَ قُرْآنٌ مَجِيدٌ
( 51 )
فِي لَوْحٍ مَحْفُوظٍ
( 52 ) ثابت شود .