باب الزهد
قال اللّه تعالى :
بَقِيَّتُ اللَّهِ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ
« 1 » .
يعنى : چيزى كه باقى مىماند از براى شما نزد خداى تعالى - از خيرات كه از باقيات صالحات است - بهتر است از براى شما از اموال دنيا و زخارف او . پس ترك كنيد فانى را از براى باقى .
[ معناه ]
الزهد إسقاط الرغبة عن الشيء بالكلّية .
يعنى : [ زهد ] اسقاط رغبت است در شىء از آن شىء ؛ پس متعلّق است « عن » به « اسقاط » نه به « رغبت » .
و معنى قولش « بالكلّية » ترك نگريستن به سوى او و تجريد نفس است از ميل كردن به او .
و هو للعامّة قربة ، و للمريد ضرورة ، و للخاصّة خسّة .
به درستى كه زهد « قربت » است از براى عامّه . چرا كه ايشان تقرّب مىكنند به آن زهد به سوى خداى تعالى تا ثواب بدهد ايشان را .
و « ضرورت » است از براى مريد . چرا كه او جمع كرده است قلب خود را با خداى تعالى به توحيد همّت و رغبت ؛ پس اگر تزهّد نكند در دنيا و ما فيها ، هرآينه متفرّق مىشود قلب او ؛ پس بالضروره لازم است او را اسقاط رغبت در ما سواى او از قلب خودش .
هامش
( 1 ) . هود / 86 .