وز نماز و از زكات و غير آن
/ 442
وز هوايى كاندرو سيمرغ روح
/ 107
وصف مطلوبى چو ضدّ طالبيست
/ 498
و صفها را مستمع گويد به راز
/ 89
وصل پيدا گشت از عين بلا
/ 320
وعده كردن را وفا بايد به جان
/ 20
وقت عصر آمد سخن كوتاه كن
/ 667
وقت محنت مىشوى اللّه گو
/ 487
وقتْ نازك گشته و جان در رصد
/ 714
وَهْم زاينده ز اوصاف آمدست
/ 207
« و هو يطعمكم و لا يطعم » چو اوست
/ 692
وين غم و شادى كه اندر دل خفيست
/ 209
وين نفس جانهاى ما را همچنان
/ 66
وين همىبيند معيّن نار را
/ 717
هالك آيد پيش وجهش هست و نيست
/ 589
هان مخسپ اى جبرىِ بىاعتبار
/ 72
هان و هان گر حمد گويى ، گر سپاس
/ 393
هديهء بلقيس چل استر بُدست
/ 606
هر بدى كه تو كنى در خشم و جنگ
/ 115
هر پيمبر امّتان را در جهان
/ 78
هر پيمبر فرد آمد در جهان
/ 189
هر جوابى كان نه گوش آيد به دل
/ 347
هرچه بر مردم بلا و شدّتست
/ 476
هرچه بينى سوى اصل خود رود
/ 126
هرچه تحصيلى كنى اى مُعتنى
/ 380
هرچه جز عشق خداى احسنست
/ 280
هرچه داغ اوست مُهر او كرده است
/ 535
هرچه روزى داد و ناداد آمدم
/ 128
هرچه صورت مى وسيلت سازدش
/ 88
هرچه كوشد جان كه در مرد و زنست
/ 143
هرچه گيرد علّتى علّت شود
/ 119
هرچه محبوبم كند من كردهام
/ 704
هرچه محسوست او رد مىكند
/ 334
هر حويجى باشدش كُردى دگر
/ 617
هر دلى را سجده هم دستور نيست
/ 387
هر دو بحرى آشنا آموخته
/ 13
هر دو بر هم مىزنند از تحت [ و اوج
/ 193
هر دو گون تمثالِ پاكيزه مثال
/ 755
هر دو گون حسنِ لطيفِ مرتضى
/ 755
هر زَمان از غيب نونو مىرسد
/ 166
هر زمان در سينه نوعى سر كند
/ 376
هر زمان مبدَل شود چون نقش جان
/ 641
هر زمانم غرقه مىكن من خوشم
/ 496
هر زمان نزعيست جزو جانت را
/ 461
هر سبب بالاتر آمد از اثر
/ 400
هر ستارهاش خونبهاى صد هلال
/ 133
هر سيهْدل خود سيه ديدى ورا
/ 556
هر شبى از دام تن ارواح را
/ 28
هر شبى تا روز زين شوق هُدى
/ 644
هر شكار و هر كراماتى كه هست
/ 235
هر شكستى نزد من فيروز شد
/ 742
هر عبارت خود نشان حالتيست
/ 320
هركجا بينم درخت تلخ و خشك
/ 423
هركجا بينى برهنه [ و بينوا
/ 421
هركجا دامست و دانه كم نشين
/ 693
هركجا شمع بلا افروختند
/ 420
هركجا گوشى بُد از وى چشم گشت
/ 41
هر كرا بينى به زرّ و سيم فرد
/ 396
هر كرا خوى نكو باشد برست
/ 343
هرك را در دل شك و پيچانيَست
/ 247
هر كراماتى كه مىجويى به جان
/ 324
هركسى از ظنّ خود شد يار من
/ 5
هركسى بر قوم خود ايثار كرد
/ 282
هركسى رويى به سويى بردهاند
/ 680
هركسى كو از حسد بينى كند
/ 33
هركسى كو حاسد گيهان بوَد
/ 669