منطقى كز وحى نبود از هواست 272
در تفسير آيه :
« إِنَّ الْإِنْسانَ لَظَلُومٌ كَفَّارٌ »
276
نقض ميثاق و شكست عهدها 279
حرص كور و احمق و نادان كند 279
حرص در پيرى جهودان را مباد 280
در تفسير آيه
« يَوْمَ لا يَنْفَعُ الظَّالِمِينَ مَعْذِرَتُهُمْ »
281
روح در سير به آخرت است 282
در تفسير آيه :
« قُلْ بِفَضْلِ اللَّهِ وَ بِرَحْمَتِهِ . . . »
282
در تفسير آيه :
« يا جِبالُ أَوِّبِي مَعَهُ وَ الطَّيْرَ »
283
قوّت جبرئيل از مطبخ نبود 283
هستى حيوان شد از مرگ نبات 285
مثل 285
در تفسير آيهء
« وَ لَقَدْ عَلِمْتُمُ النَّشْأَةَ الْأُولى فَلَوْ لا تَذَكَّرُونَ »
287
زرّ كان بود آب و گل 288
تفسير حديث قدسى « كنت كنزا مخفيا . . . 289
غرور آدمى و دورى از علم انبياء 290
از خيالى گشته شخصى پرشكوه 290
تفسير آيه :
يا حَسْرَةً عَلَى الْعِبادِ
291
صوفى آنكه شد صفوتطلب 292
عشق را صد ناز و استكبار هست 292
مناجات و نكوهش حسد 293
گر نبودى گوشهاى غيبگير 294
دنيا اگرچه خوش شكفت 294
در تفسير آيه :
« وَ إِنَّ الدَّارَ الْآخِرَةَ لَهِيَ الْحَيَوانُ »
295
شخصيت پيامبر اسلام 295
مثل 297
تفاوت بين دانش سمعى و علوم حقيقى 299
عشق ارزد صد چو خرقه كالبد 300
عقل دو عقل است 302
عقل بر نفس است 303
كار دوزخ مىكنى در خوردنى 304
چه عجب گر روح موطنهاى خويش نيارد ياد 305
در تفسير آيه :
« يَوْمَ تَشْهَدُ عَلَيْهِمْ أَلْسِنَتُهُمْ وَ أَيْدِيهِمْ وَ أَرْجُلُهُمْ »
306
كاوشى در معنى توبه 307
همتى مىدار از بهر خدا 311
مناجات 312
ذوق توبه نقل هر سرمست نيست 312
كم خور اين نان را 313
تا دلت آيينه گردد پرصور 315
فكرت بد ناخن پرزهر دان 316
هين مشو نوميد نور از آسمان 317
قرب حق از حبس هستى رستن است 317
به معنى عالم اكبر تويى 318
چنبرهء ديد جهان ادراك توست 318
تفسير آيه :
« وَ ما خَلَقْنَا السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ . . . » *
319
حكايت 320
غير معشوق ار تماشايى بود 321
تفسير حديث رسول . . . 322
خدا را غافل مدان از كار كس 322
چند دزدى حرف مردان خدا 323
قطرهء چندى ز اشك 323
تسليم امر خدا بودن و ترك فلسفهبافى 324