آينه جان نيست الّا روى يار 139
قوت اصلى بشر نور خداست 140
صورتش ديدى ز معنى غافلى 141
صدهزاران ذرهء را داد اتحاد 142
محبت بالاتر از مرتبهء معرفت است 143
در بيان فناء و بقاء 144
كيست آن يوسف دل حقجو تو 147
فناى در توحيد 148
حكايت 148
رياضت براى درك حقيقت و نيل به مطلوب است 151
چون روى چون نبودت قلبى بصير 152
لاف شيخى در جهان انداخته 154
خانه سر جمله پرسودا بود 154
عاشقى كو در غم معشوق رفت 155
چون ملك تسبيح حق را كن غذا 156
مناجات 157
اين دل سرگشته را تدبير كن 158
غلو در محبت و عشق 159
عشق بشكافد فلك را صد شكاف 160
بندگى كن تا شوى عاشق لعل 161
عاشقان را باده خوندل مىكند 163
عشق صورتها بسازد در فراق 164
تمثيل 165
حكايت 166
تو همان كن كه كند خورشيد شرق 170
گفت ادعو اللّه بىزارى مباش 174
تفسير آيهاى از قرآن 175
ببندى لب ز گفتار شنيع 176
شهوت دنيا مثال گلخن است 177
پستى ثروت و مقام در كنار عنايت خداوند متعال 178
حكايت 183
مثل 185
فعل و قول ما شهود است و بيان 185
اين نماز و روزه و حج و جهاد 186
ناله از باطن برآرد كاى خدا 186
فعل و قول آمد گواهان ضمير 188
هريكى در كف عصا كه موسيم 189
بود به مار بد از يار بد 190
نردبانهايى است پنهان در جهان 192
رو به خاك آريم كز وى رستهايم 193
در بيان حديث رسول : « موتوا قبل ان تموتوا » 195
شرط روز بعث اول مردن است 196
ذكر آرد فكر را در اهتزاز 197
از قدحهاى صور كم باش مست 199
عالم همه مظهر خدا و آيت اوست 201
عاجزانه جنبشى بايد در آن 202
در تفسير آيه پرندگان چهارگانه 203
مثالى از لطف و قهر حضرت حق 205
حكايت 208
برمكن پر را و دل بركن از او 211
حكمت فرمان چه بود ؟ 212
مناجات 212
عرفان مثنوى ( فارسى ) — صفحة 7
مساهمون: الفيض الكاشاني
ص٧