يعنى كسى را كه از خلقيّت خود نرسته و به ظلمت تعيّن خود محجوب است ، روى كى نمايد ؟ و مادام كه از قيد تعيّن نرسته آينهاى است محدود ، آن نور نامحدود در وى چون گنجد و چگونه درآيد ؟ «
وَ ما قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ *
» « 1 » ؛ زيرا كه نور خداى بىاندازه است ، در آنچه اندازه دارد نگنجد مگر به اندازه ، و قدر وى بىاندازگى است .
هامش
( 1 ) . انعام ( 6 ) آيهء 91 .