الفانى : الفنا
B
- - 18 حضرت : -
S
- - 20 موهبت : موهبتى
H
، + محض
P
.
ص 66 . 1 حق است : حق
S
- - 2 ذاتى : + بود
L
- - 5 كردهاند : كرده
S
- - 6 به آنكه : -
P
- - اندر : در
P
- - 7 عين آهن همان است هرگز : عين آهن و الا آهن هرگز
P
، عين آهن همانست آهن هرگز
BH
- - 9 بيت : +
چندان برو اين ره كه دويى برخيزد * مايى و تويى هم از دويى برخيزد
P
- - 11 ساحل : بساحل
BP
- - 12 است : -
B
- - طور : ظهور
BH
- - 17 يتحد به :
يتحد
P
- - موجودا به : موجودا بذاته
P
- - 18 كونه : ان له
P
- - 19 - 20 تقيد . . . از بنده : تقيد از مطلق بنده
P
.
ص 67 . 1 باشد : شود
L
- - 2 ابراهيم بن شيبان : ابراهيم شيبانى
P
- - كه از : + كبار
L
- - 5 در : -
L
- - 6 جسمانيت : جسمانيه
S
، جسمانى
H
- - 7 و غلبات :
و از غلبات
P
- - 8 او : -
B
- - 9 عين فنا : عين اين
S
- - 10 شود : گردد
L
- - بىنشانى : بىنشان
BH
- - 13 كنه : كسنه
H
- - 14 و حضرت : از حضرت
LH
- - را :
-
LH
- - 15 دو : سه
P
- - 16 همه : اين همه
HB
، آن همه
L
- - به اين : برين
L
- - 17 روحانى : روحانيت
LB
، + است
H
- - 19 در بيان اين : هم در بيان اين
B
، در بيان
L
- - فنا : -
L
- - 20 فرمودهاند : + كه
H
، فرمودند كه
B
.
ص 68 . 1 اين : -
B
- - 2 حجب : حجاب
P
- - حجاب : + تو
H
- - 3 بيش : -
H
، + تو
P
- - 6 تعال : تعالى
P
- - 4 به درش : -
L
، بر در
H
- - خود را . . .
در رو : خود را بمان و درآى
P
- - 6 از تو تا دوست . . . : تا دوست ز تو راه بسى نيست تويى
P
- - 12 شريفه : شريف
PH
- - 14 آرد : گيرد
L
- - 15 نشود : شود
P
- - اما بعد از : و فنا بعد از
P
- - 16 تواند بود : تواند
L
.
ص 69 . 1 بنابراين : + معنى
H
- - را : -
P
- - 1 - 2 از تلاشى محفوظ ماند : محفوظ ماند از تلاشى
L
- - 5 ايشان . . . بسبب : ايشان را بسبب
P
- - 6 به او :
او
S
- - 8 او را : -
B
- - 11 در فنا باقى بود : در فنا باقى
L
، و فنا . . .
P
- - 13 زيرا :
زيرا كه
P
- - 14 بدان برسند : بران برسد
P
- - 15 به نسبت : -
B
- - است : -
L
- - 16 مراتب : -
P
- - نتوان : نتواند
S
- - و ازينجا : و ازينجاست كه
P
، از آنجا
S
- - 17 فريد الدين : -
SB
- - مىفرمايد : مىفرمايند
P
- - 19 بكشى : بخورى
B
.
ص 70 . 1 مبالغه : مانع
B
- - 3 امرى : ادمى
P
- - رجوع : رجوعى
P
- - 4 ازين : درين
P
.