دلالت « 1 » بر مسما ؛ يعنى چون گفتى زيد ، حروفى بر زبان راندى كه آن حروف زيد نيست اما دلالت كرد كه مراد زيد است . پس اسامى القابند چون مسمى اسمى را بگويد اين گفتار وى حرف و صوت شود ، دليل گردد مر سامع را كه مراد كيست پس مسمى آن مراد بود اسم اين صفت مسمى . پس درست شد كه اسم مسما نيست و ليكن دليل است بر مسما .
هامش
( 1 ) - شرح تعرف ص 157 : دليل و صحيح همين است .