باب ششم شرح آنچه گفتند در صفات
اجماع است مر اهل معرفت را و اهل سنت و جماعت را كه خداى عز و جلّ را صفات است به حقيقت كه وى بدان صفت موصوف است چون علم و قدرت و قوت و عز و حلم و حكمت و كبريا و جبروت و حيات و قدم و ارادت و مشيت و كلام . و صفات خداى عز و جلّ اجسام نيست و اعراض و جوهر نيست . و خداى عز و جلّ را سمع است و بصر است و يد و وجه است به حقيقت ، و نيست چون سمع و بصر و يد و وجه مخلوقان .
و اجماع است مر ايشان را كه اين همه صفات خداى عز و جلّ « 1 » جوارح و اعضاء و اجزاء نيست . و اجماع است مر ايشان را كه صفات خداى عز و جلّ خداى نيست و غير خداى نيست . بايد گفتن كه صفات خداى است عز و جلّ و خداى تعالى موصوف است بدين صفتها . اگر ما را گويند كه صفات خداى خداى است گوييم نه و اگر گويند غير خداى
هامش
( 1 ) - در شرح تعرف ص 144 پس از عز و جلّ كلمهء : است وجود دارد .