ص 69 ب 1368 ، لا احب الآفلين گو چون خليل . . . اشاره به ى 76 س 6 انعام :
فَلَمَّا جَنَّ عَلَيْهِ اللَّيْلُ رَأى كَوْكَباً قالَ هذا رَبِّي فَلَمَّا أَفَلَ قالَ لا أُحِبُّ الْآفِلِينَ :
آنگاه كه فراگرفتش تاريكى شب ، ديد ستارهاى را گفت اين است پروردگار من و هنگامى كه فرونشست گفت دوست ندارم فروروندگان را .
ص 69 ب 1374 ،
صل انك لم تصل يافتى * * كين نمازت را نه صدق است و صفا ،
مصرع اول از مثنوى مولوى است . اشاره است به خبر : عن ابى هريره ان رسول الله ( ص ) دخل المسجد ، فدخل رجل فصلى ، ثم جاء فسلم على رسول الله ( ص ) فرد رسول الله السلام ، ثم قال ارجع فصل فانك لم تصل فرجع الرجل فصلى كما كان صلى ، ثم جاء الى النبى ( ص ) فسلم عليه فقال رسول الله ( ص ) و عليك السلام ثم قال ارجع فصل فانك لم تصل حتى فعل ذلك ثلاث مرات . ( بخارى ج 1 ص 91 ، مسلم ج 2 ص 11 و 94 و ج 4 ص 59 ) مولوى گويد :
گفت پيغمبر به يك صاحب ريا * صل انك لم تصل يافتى
ص 69 ب 1377 ، مص 2 : لا صلوه تم الا بالحضور ، ظاهرا ماخوذ ازين عبارت است :
لا صلاة الا بحضور القلب ، و مضمون آن مطابق است با حديثى كه در احياء العلوم ج 1 ص 110 روايت شده است بدينگونه : لا ينظر الله الى صلاة لا يحضر الرجل فيها قلبه مع بدنه . مولوى در دفتر اول گويد :
بشنو از اخبار آن صدر صدور * لا صلاة تم الا بالحضور
( به نقل از احاديث مثنوى ص 5 )
ص 70 س 19 ، الناس معادن كمعادن الذهب و الفضة ، حديث به اين صورت به گفته انقروى روايت ابو هريره است از رسول اكرم ، ليكن مرحوم فروزانفر در احاديث مثنوى ص 60 - 61 صورتهاى ديگر نقل كرده است : الناس معادن خيارهم فى الجاهلية خيارهم فى الاسلام اذا فقهوا ، ( مسند احمد ج 2 ص 257 ) مولوى در دفتر دوم مثنوى گويد :
ياد الناس معادن هين بيار * معدنى باشد فزون از صد هزار
- سر الناس معادن داد دست * كه رسول آن را پى چه گفته است
دفتر ششم
ص 71 ب 1395 ، جهد كان از خود بود بربسته دان . . . : بربسته : چيزى را گويند كه روح نباتى در وى اثر نكند و نشو و نما نتواند كردن مانند سنگ و كلوخ ، بررسته : مطلق نباتات و گياهان امرى طبيعى و بدون تصنع ، مولوى گويد :