است . . . » ( ص 164 )
« اوليا گفتهاند كه رفع شرك ، اهمّ است از جهت آنكه ظلمت فساد را جز به نور توحيد دفع نتوان كردن كه نور توحيد به مثابت نور آفتاب است و ظلمت فساد به مثابت ظلمت شب است . » ( ص 213 )
ج - ويژگيهاى كلى
1 - به كار بردن عبارتهاى عربى چون ادام اللّه بركته ، انّه ولىّ الاجابة ، و اللّه اعلم بالصّواب ، و اللّه اعلم و . . . مثال : « اشارت اصحاب قبول كردم و از خداوند تعالى مدد و يارى خواستم . انّه ولىّ الاجابة » ( ص 141 )
« . . . و قسّام حس و حركت در بدن ، اين روح نفسانى است . از دماغ به جملهء اعضا ، عصبها باشد كه مجارى حس و حركت بود . و اللّه اعلم بالصّواب . » ( ص 201 )
2 - به كار بردن تركيبهاى عربى چون اكرام الفرقان ، واهب الصور ، علّام الغيوب ، طريق الاولى ، واجب التعظيم ، طرفة العين ، يد قابضه ، يد باسطه ، حكاية عن اللّه ، اكرام الكتاب ، اكرام الكلام و . . . مثال : « و هر علمى كه به الهام حاصل است ، علم لدنّى است و اگر اين علم را به عبارت يا به كتابت آرد ، حكايت عن اللّه است . » ( ص 232 )
* * * « لا جرم خضر علّام الغيوب بود و اكرام الكتاب گويند و اكرام الكلام گويند هم راست باشد . » ( ص 200 )
3 - در آميختن عبارتهاى فارسى و عربى كه نشان از تأثير نثر عربى بر نثر نسفى دارد .
مثال :
« هر موجودى كه باشد از اين خالى نباشد كه يا قابل تغيير بود و هو الحادث يا نبود و هو القديم تعالى و تقدس . » ( ص 144 )
* * * « و نفس انسان ، جوهرى است بسيط حقيقى و متكلم و محرّك جسم به اختيار و عقل لا على هيئته واحدة . » ( ص 197 )