( 507 ) - ، س 20 ، سنگ تاب : پخته و برشته شده به روى سنگ .
( 508 ) ص 164 ، س 4 ، ملك غور : ظاهرا مقصود غياث الدين محمد بن سام غورى است كه از سال 558 تا سال 599 بر ممالك غور و غزنه و قسمتى از خراسان سلطنت مىكرد و يا برادر وى شهاب الدين محمد بن سام كه بعدها لقب معزّ الدين يافت و با غياث الدين در سلطنت شريك بود و غزنويان را در سال 582 برانداخت و لاهور را بتصرّف درآورد و در سال 602 بقتل رسيد و گمان مىرود كه شرف سكزى در جنگهاى آن دو با محمد خوارزمشاه در فاصلهء 601 - 596 اين نصيحت كرده باشد .
( 509 ) - ، س 5 ، 8 ، ملك سجستان : بىگمان مرادش تاج الدين حرب بن محمد بن نصر است كه از 562 يا 564 تا سال 610 يا 612 بر سيستان حكومت داشت و هنگام وفات صد سال از عمر وى گذشته بود و او مطابق نقل تاريخ سيستان روز يازدهم شعبان 564 پادشاهى بگرفت و روز سوم ماه رجب 610 وفات يافت . ( تاريخ سيستان ، طبع طهران ، ص 393 - 391 مجمع الانساب ، طبع مصر ، ص 302 )
( 510 ) - ، س 8 ، الناس على دين ملوكهم : حديثى است كه از موضوعاتش مىشمارند ( احاديث مثنوى ، انتشارات دانشگاه طهران ، ص 28 ) .
( 511 ) - ، س 12 ، شاخ شاخ : متفرق ، پراكنده ، قسمت قسمت .
( 512 ) ص 166 ، س 4 ، علف : مطلق خوراك و خورش .
( 513 ) - ، س 6 ، الحديد بالحديد يفلح : مثل است ( مجمع الامثال ) و نظير آن گفتهء خاقانيست :
نشايد بردن انده جز به انده * نشايد كوفت آهن جز به آهن
( ديوان خاقانى ، طبع طهران 1316 ، ص 323 )
( 514 ) - 10 ، ودجان : دو رگ از دو سوى گلو كه ببريدن آن زندگى بسر آيد ( محيط المحيط ) .
( 515 ) - ، س 19 ، ملخ ناك : زمين پرملخ ، ملخخيز .
( 516 ) - ، س 21 ، خاصيتگويان : حكما و علماى طبيعى و طبّ كه ظهور آثار