و فرض اخير يعنى نقل صفات بدون توجّه بوجه اشتقاقى آنها بر فرض نخستين ( تأنيث صفت بنا بر توهّم آنكه معادل آن در عربى مؤنث است ) رجحان دارد .
( 13 ) ص 5 ، س 3
فَلْيَعْبُدُوا رَبَّ هذَا الْبَيْتِ :
آيهء قرآن است و در ذيل يادآورى نشده است ( قرآن كريم ، سورهء قريش ، آيهء 3 ) .
( 14 ) - س 5 ، مزين : تفسير آياتى است كه در آنها حق تعالى به صفت تزيين موصوف شده است از قبيل :
كَذلِكَ زَيَّنَّا لِكُلِّ أُمَّةٍ عَمَلَهُمْ
( الانعام ، آيهء 108 )
إِنَّ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ زَيَّنَّا لَهُمْ أَعْمالَهُمْ
( النمل ، آيهء 4 ) و نزديك بدان :
زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَواتِ
( آل عمران ، آيهء 14 ) بنا بر قول بعض مفسّرين كه گفتهاند مزيّن حق تعالى است . ( ابو الفتوح ، طبع طهران ج 1 ، ص 520 ) و مولانا فرموده است :
زيّن للناس حق آراسته است * زانچه حق آراسته چون دانند جست
مثنوى ، طبع ليدن ، بيت 2425
( 15 ) - س 7 ، خضراء الدمن : مقتبس از حديث نبوى : ايّاكم و خضراء الدّمن . ( احاديث مثنوى ، انتشارات دانشگاه ، ص 43 ) .
( 16 ) - س 10 ، غريب شماران : بىگمان مقصود جماعت كوچى و رحّال معروف است كه پيوسته از موضعى بموضع ديگر سفر مىكنند و شغل مردان ايشان غالبا خرّاطى و ساختن چرخه و دوك زنان و سرسرك « 1 » ( سرسره ) و گرفتن كبك و تيهو و فروش آنها و كار زنان حجامت و فالگيرى و پيشبينى آينده بطرق مختلف از كفبينى و شانه ديدن و در آينه نگريستن و نوعى از طب بيابانى است و در اصطلاح ايشان را « غرشمار » و « غربت » و « كولى » مىنامند و بىشك لفظ « غرشمار » مخفف غريب
هامش
( 1 ) نوعى از اسباببازى اطفال و آن چوبى باريك و سر تيز است كه در كمرگاه آن صفحهء رنگين مدور چوبين قرار دهند و چون آن را بچرخ درآورند مدت بسيار بدور خود مىچرخد .