عبدى كيف حالك ؟ فيقول العبد : « 1 » كما اريتنى . گويد : بندهء بيچاره چونى ؟ « 2 » گويد : چنانك مرا « 3 » نمودى . گويد : محنتهاى دنيا چون ديدى ؟ گويد : چنانك [ 11 الف ] آفريدى . گويد : كاس « 4 » زهر مرگ چون چشيدى ؟ گويد : چنانك چشانيدى . گويد : در گور تنگ تاريك « 5 » چون گذاشتى ؟ گويد : چنانك « 6 » داشتى .
گويد : بندهء بيچاره ، من خود دانم و لكن « 7 » تو نيز پارهاى از خود باز « 8 » گوى .
بنده گويد : بار خدايا غصّها ديدم و زهرها چشيدم و بيماريها كشيدم . ملك گويد :
راست مىگويى « 9 » ، من آن همه ديدم « 10 » . بنده گويد « 11 » با آن همه « 12 » بر تو بدل نجستم و از خدمتت « 13 » نگسستم « 14 » و با كس نپيوستم « 15 » ملك تعالى گويد اين همه دانستم « 16 » .
پس گويد : بندهء من اگر دى « 17 » بيمار بودى ، امروزت « 18 » صحّتى « 19 » دادم ، هرگزت « 20 » بيمارى « 21 » نباشد « 22 » ، و اگر دى « 23 » در ميان « 24 » خلق خوار « 25 » بودى ، امروزت « 26 » عزّتى دادم كى هرگزت خوارى نباشد ، و اگر دى دشمن كام بودى ، امروزت « 27 » راحتى دادم كى وراى آن كامكارى « 28 » نباشد ، و اگر دى « 29 » غمناك بودى ، امروزت وصلتى دادم كى هرگزت اندوه و زارى نبود « 30 » .
شعر « 31 »
كى بود كان باز « 32 » قدرت اندر آيد از كمين * پس كند بيدار خيل خفتگان را در « 33 » زمين
هامش
( 1 ) - + الهى
( 2 ) - + بنده
( 3 ) - ندارد
( 4 ) - كاسه
( 5 ) - + روزگار
( 6 ) - چنان كم
( 7 ) - و ليكن
( 8 ) - چيزى بگو
( 9 ) - گفتى
( 10 ) - ديدى
( 11 ) - + خداوندا
( 12 ) - + محنتها
( 13 ) - خدمت
( 14 ) - ننشستم
( 15 ) - نهپيوستم
( 16 ) - ندارد
( 17 ) - آن روز
( 18 ) - امروز
( 19 ) - صحت
( 20 ) - هرگز
( 21 ) - بيمار
( 22 ) - نباشى
( 23 ) - آن روز
( 24 ) - ندارد
( 25 ) - دشمنكام
( 26 و 27 ) - امروز
( 28 ) - در متن : كامكارى
( 29 ) - آن روز
( 30 ) - نباشد
( 31 ) - بيت
( 32 ) - بار
( 33 ) - اندر