گويمت من لا تخف ، ايمن بخسب اندر لحد * پس ازين ديگر نخواهم انده و آزار تو
گر غريبى در لحد تا روز حشرت مونسم * ور ز ياران فرد گشتى اينكم من يار تو
باش تا فردا ببينى در بهشت جاودان « 1 » * چون بيابى آنچ كردم وعده بر كردار تو
تو ز من خشنود و راضى من ز تو راضى شده * تيز گشته در مقام وصلتم بازار تو
تو ز من درخواسته و من ز تو درخواسته * تو ز من ديدار من و من ز تو ديدار تو « 2 »
الفصل السابع و الاربعون من قصة يوسف عليه السلم
فى قوله تعالى :
« وَ لَمَّا دَخَلُوا عَلى يُوسُفَ آوى إِلَيْهِ أَخاهُ
« 3 »
. »
« 1 - » قال الامام رضى اللّه عنه : « اللّه تعالى « 4 » آوى « 5 » ثلاثة من البرية و انزلهم فى المنازل المرضيّة « 6 » .
آوى ابن « 7 » مريم ،
إِلى رَبْوَةٍ ذاتِ قَرارٍ وَ مَعِينٍ . »
« 2 - » و آوى محمدا عليه « 8 » السلم الى
هامش
( 1 ) - در متن : + تو مرا
( 2 ) - در حاشيه متن آمده است :يا رب گل باغ بندگان خار مكن * و آن را كى عزيز كردهاى خوار مكنروزان و شبان همين دعا مىگويم * مؤمن را ببلاى بد گرفتار مكن( 3 ) - + الآية
( 4 ) - « اللّه تعالى » ندارد
( 5 ) - + اللّه
( 6 ) - + در متن : من منازل الرضية
( 7 ) - « ابن » ندارد
( 8 ) - + الصلاة و
( 1 - ) سورهء يوسف / 69
( 2 - ) سورهء مؤمنون / 52