الفصل الثامن و الثلاثون من قصة يوسف عليه السلام
فى قوله تعالى :
« وَ قالَ لِلَّذِي ظَنَّ أَنَّهُ ناجٍ مِنْهُمَا اذْكُرْنِي عِنْدَ رَبِّكَ
« 1 »
. »
« 1 - » قال الامام رضى اللّه عنه : « من استعان بالخلق فقد نسب ربه الى العجز و من استماح من الخلق فقد نسب ربه الى الفقر و من استخفى بالذنب فقد نسب ربه الى الجهل . » گفت « 2 » : هرك « 3 » از خلق يارى خواهد ، حق را به عاجزى « 4 » نسبت كرده باشد . و هرك از خلق چيزى خواهد ، حق را وا درويشى « 5 » نسبت كرده باشد . و هرك گناه « 6 » پنهان « 7 » كند ، حق را وا نادانى « 8 » نسبت كرده باشد .
اى عاجز « 9 » ، از خلق يارى « 10 » مخواه كى خداوندت بسنده « 11 » است . و اى درويش ، از خلق هيچ « 12 » چيزى مخواه كى خداوندت دهنده است . و اى عاصى « 13 » گناهكار « 14 » گناه پنهان مكن كى خداوندت داننده است « 15 » .
هامش
( 1 ) - + فأنساه الشيطان ذكر ربه فليث فى السجن بضع سنين
( 2 ) - ندارد
( 3 ) - + يارى
( 4 ) - با عجز
( 5 ) - به درويشى
( 6 ) - ندارد
( 7 ) - + گناه
( 8 ) - بجهل
( 9 ) - + يارى
( 10 ) - ندارد
( 11 ) - + و باينده
( 12 ) - ندارد
( 13 ) - + گناه
( 14 ) - « گناهكار » ندارد
( 15 ) - + اى عزيز
( 1 - ) سورهء يوسف / 42