بىشكّ ؛ و همچنين عمر و عثمان و عبّاس هم معصوم نبودند . پس امامت اينها همه - چنان چه مذهب اهل سنّت است - باطل است و متابعت ايشان در دين جايز نيست ؛ چه امام نيستند ؛ و عصمت ايشان يعنى ائمّهء اثنا عشر - سلام اللّه عليهم - لازم يعنى ثابت و متحقّق . پس امامت ، حقّ ايشان باشد و مخصوص به ائمّهء اثنا عشر - صلوات اللّه و سلامه عليهم - پس متابعت ايشان يعنى ائمّهء اثنا عشر - سلام اللّه عليهم - بر كافّهء اهل عالم از انس و جنّ ، بلكه ملائكه واجب است هر يك در زمان امامت آن امام . از براى آنكه ائمّهء بحقّ ايشانند ؛ چه تمامى شرايط امامت كه آن مثل نصّ جلىّ و عصمت است ، در غير اين دوازده امام يافت نمىشود و در ايشان يافت مىشود ، و هر كه امام بحقّ است همچون پيغمبر است و به منزلهء پيغمبر است ، الّا در مجرّد نبوّت ؛ و بى شبهه متابعت نبىّ بر همه كس واجب است . پس متابعت امام بر همه كس واجب باشد ، و هو المطلوب .
پس آنانى كه متابعت ايشان نه در دين كنند و در دنيا ، بىشبهه عاصى و گناهكارند ، بلكه كافرند . . . « 1 »
انگيزهء تأليف اين كتاب و وجه تسميهء آن
از آنجايى كه معرفت مبدأ و معاد و ديگر اصول دين واجب است و تقليد در آنها جايز نيست ، بسيارى از انديشمندان مسلمان در گذشته و حال ، رسالهها و كتابهاى متعدّدى پيرامون اثبات اصول عقايد دينى نگاشتهاند تا بدين طريق ديگران نيز از طريق برهان و ادلّهء يقينى به معرفت اصول پنجگانهء دينى دست يابند . مصنّف نيز به اين انگيزه به شرح كتابها و رسالههاى مختصر و مبسوط كلامى پرداخته ، امّا اين بار به فرمان ابونصر ، سلطان برهان نظامشاه ، حاكم ايالت گلكنده ، دست به تأليفى مستقلّ ، با اسلوبى جديد زده ، و از اين رو آن را نظاميّه فى مذهب الاماميّه ناميده است . جزء نخست عنوان كتاب به نام پادشاه وقت ، و جزء پايانى به موضوع
هامش
( 1 ) . شرح فصول نصيريه ، خطّى ، برگ 107 - 108 .