جهت آن حضرت منبر سازند ، آن حضرت تكيه بر ستونى از چوب ميفرمود ، و خطبه ميخواند ، و چون منبر ساختند ، آن حضرت بر بالاى منبر رفت آن ستون بآواز و ناله درآمد ، همچنانچه شتر در وقت زاييدن ناله مىكند .
آن حضرت فرود آمده آن را تسكين فرمود ، خطاب با او نمود كه اگر خواهى ترا در دنيا درختى سازم كه مردم ميوهء تو خورند ، و اگر خواهى ترا در بهشت درختى سازم ، آن ستون گفت بهشت اختيار ميكنم ، بعد از آن نام آن حنّانه شد .
نوع پنجم زياده كردن طعام ، و آن در چند موقع واقع است و از متواترات است ، چنانچه در حديث واقع شده كه در غزاى تبوك ازودهء لشكر نمانده مردمان گرسنه شدند ، بعضى از اصحاب خطاب به آن حضرت نموده گفتند : يا رسول اللّه اندك توشهء مردمان را مانده جمع آن نموده دعاى بركت بر آن فرما ، آن حضرت امر فرمود تا نطعى بگستردند ، و هركس كه توشهء داشته باشد بياورد ، مردم مىآمدند كسى يك كف خرما و يكى كف ذرّت و ديگرى پاره نان ، همچنين مىآوردند تا اندك چيزى از طعام جمع آمد .
آن حضرت دعاء بركت بر آن طعام اندك فرمود ، و بعد از آن اشارت نمود كه انبانها و جوالها و ظرفهاى طعام را از آن پر ساختند پس همه از آن طعام سير خورده زياده بازماند ، و ايشان سى هزار نفر بودند بعد از آن فرمود كه « أشهد ان لا إله إلّا اللّه و انّى رسول اللّه » و باز در باب زيادتى طعام و بركت آن از آن حضرت احاديث بسيار واقع است .
قسم دوازدهم
معجزات آن حضرت كه محلّ تصرف آن نباتات است ، بيانش آن است كه ابن عبّاس روايت كند كه اعرابى پيش آن حضرت آمده گفت : ما بچه دانيم كه تو پيغمبرى ؟
آن حضرت فرمود كه اگر من اين شاخ درخت خرما را طلب كنم تو گواهى بدهى كه من رسول