تا او بفرّ دولت و تأييد ايزدى * بنشست در وزارت و مشغول شد به كار
اجرام را منافع خلق است در مسير * افلاك را مصالح ملك است در مدار
رازى كه در ضمير زمانه نهفته بود * امروز در وزارت او گشت آشكار
بىآنكه خواستار شد اين جايگاه را * او را خدايگان جهان گشت خواستار
. . .
اى بسته از مدايح تو دست طبع من * بر گردن زمانه بسى عقد شاهوار
اين عقد نو كه ساختم از بهر تهنيت * در دهر هست تا ابد الدهر يادگار
ايضا معزّى گويد :
پيش از اين بار خدايان و بزرگان عجم * گر همى بنده خريدند بدينار و درم
اندرين نوبت صدرى بوزارت بنشست * كه همه ساله خرد بنده باحسان و كرم
فخر ملك و شرف الدين و قوام الاسلام * سيّد عصر امام وزرا صدر امم
صاحب عادل أبو طاهر سعد بن على * كه شد از سعد و علو در همه آفاق علم
( تا آخر قصيده ) و از اين دو قصيده معلوم مىشود كه او بعد از رسيدن بوزارت القاب جديدى مثل « فخر الملك » و « قوام الاسلام » و « عماد الدوله » يافته است .
وفات ابو طاهر سعد بن علىّ بن عيسى قمّى در روز چهارشنبه 25 محرّم سال 516 اتّفاق افتاده ، بنابراين وزارت او قريب يك سال و يك ماه طول كشيده است .
( عماد كاتب ص 267 ) .
عبد الجليل رازى در بعض مثالب النواصب گفته :
« خواجه شرف الدين ابو طاهر مهيسهء قمى كه وزير سلطان سنجر بود رحمه اللّه و برادر ابو طاهر مهيسه اوحد الدين ابو ثابت مهيسه كه وزير فارس بود » .
تنبيه بر صور گوناگونى كه در ضبط كلمهء مهيسه به نظر مىرسد :
1 - « مهيسه » ( بميم و هاء هوّز ) كه براى متن اختيار شده است و مطابق نسخ است بجز سه نسخهء « ث م ب » كه در آنها « ميعيسه » ذكر شده است و استاد فقيد عبّاس