بنقل چيزى از آن در اينجا نمىپردازد هر كه طالب باشد رجوع كند بديوان قوامى ( ص 236 - 243 ) .
3 - علّامهء قزوينى ( ره ) در مقدّمهء تاريخ بيهق ( ص يا - 11 - يج - 13 ) گفته ؟ « وي [ يعنى ابو الحسن بيهقى ] در حدود سنهء چهار صد و نود متولّد شده « 1 » و در سنهء پانصد و شصت و پنج وفات يافته است و معاصر محمّد بن عبد الكريم شهرستاني صاحب ملل و نحل متوفّى در سنهء 548 و سيّد اسماعيل جرجاني صاحب ذخيرهء خوارزمشاهى متوفّى در سنهء 531 و من فى طبقتهما بوده است ، و در صغر سنّ چنان كه خواهد آمد زمان عمر خيّام را نيز دريافته و بمجلس او حاضر شده است و تاريخ بيهق را بتصريح خود در سنهء پانصد و شصت و سه در زمان سلطنت مؤيّد آى آبه از غلامان سلطان سنجر كه بلافاصله بعد از وفات سنجر بر خراسان مسلّط شد تأليف نموده است » .
و در ساير كتب از قبيل « الثّقات العيون » و « أعيان الشّيعة » و نظاير آنها بنقل همين تاريخ تولّد و وفات مذكور در كلام علّامهء قزويني با تصريح باستفاده از آن اكتفا شده است پس آنچه محدّث قمى ( ره ) در الكنى و الالقاب گفته كه بسال پانصد و هشتاد و هشت در گذشته است اشتباه است .
امّا « ابو جعفر الامامى بسارى » ؛ منتجب الدّين ( ره ) گفته : « القاضى أبو جعفر محمّد بن علىّ الاماميّ بسارية ورع فقيه » و مراد از « سارى » و « ساريه » يك جاى
هامش
( 1 ) - تاريخ « 499 » براى ولادت او در معجم الادباء ج 5 : ص 208 بلا شك غلط طبع است كه از تبديل اعداد سنوات بارقام هندى كه شيوهء ناخوش طابع آن كتاب است ناشى شده و نظاير اين گونه غلط مكرّر در آن كتاب روى داده است ، بيهقى اقلا ده سال زودتر از 499 متولد شده بوده است بقرينهء اينكه خود در تاريخ بيهق حاضر ( صفحهء 76 ) گويد : « و قتل فخر - الملك در عاشورا بود سنهء خمسمائة ، و من آن ياد دارم و در عهد كودكى در دبيرستان معلم بودم بنيشابور » و بديهى است كه طفل يك ساله بدبيرستان نميرود و از يكسالگى چيزى به ياد نمىماند و لابد بايستى در آن وقت ده دوازده ساله بوده باشد ، و بنابراين ولادت او در حدود چهار صد و نود يا اندكى پس و پيش خواهد بود چنان كه گفتيم . ( پاورقى نيز از علامهء قزوينى ( ره ) است .